ေအးလဲ့ ေမ ၂၃၊ ၂၀၀၈
ယမန္ေန႔က ဖမ္းဆီးထားသည့္ အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႔ခ်ဴပ္ (အန္အယ္လ္ဒီ) အဖြဲ႔ဝင္ ၁၁ ဦးတြင္ ၈ ဦး လြတ္ေျမာက္လာ ၿပီး ၃ ဦးကို ဆက္လက္ဖမ္းဆီးထားဆဲျဖစ္ေၾကာင္း အန္အယ္လ္ဒီ ကေျပာသည္။
ဆက္လက္ဖမ္းဆီးခံထားရသူမ်ားမွာ မခ်ိဳ၊ ကိုထြန္းေဇာ္ေဇာ္ ၊ ကိုခင္ထြန္း တို႔ျဖစ္ေၾကာင္း သိရသည္။
ၾကာသပေတးေန႔က ဖမ္းဆီးခံရသူမ်ားမွာ ကိုေက်ာ္ေက်ာ္မိုး(ၾကည့္ျမင္တိုင္)၊ ကိုေအာင္သိမ္း(ၾကည့္ျမင္တိုင္)၊ မထက္ထက္ဦးေဝ(ေလွာ္ကား)၊ စမ္းေခ်ာင္း အန္အယ္လ္ဒီ ဥကၠဌ ဦးသက္ေဝ၊ ေဒၚရွမ္းမ (ေရႊျပည္သာ)၊ မခ်ိဳ (ေတာင္ဒဂံု)၊ ကိုေလးလြင္ (ေတာင္ဒဂံု)၊ မဥမၼာ (ေတာင္ဒဂုံ)၊ မဝင္းပပ (ေျမာက္ဒဂုံ)၊ ကိုထြန္းေဇာ္ေဇာ္ (သကၤန္းကၽြန္း အန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္ ေခါင္းေဆာင္)၊ ကိုခင္ထြန္း(ရန္ကုန္တိုင္း အန္အယ္လ္ဒီ လူငယ္ တာဝန္ခံ) တုိ႔ျဖစ္ၿပီး ၎တို႔ကို ေနအိမ္မ်ားမွ ေခၚေဆာင္သြားျခင္းျဖစ္သည္။
ယေန႔ ျပန္လြတ္လာသည့္ စမ္းေခ်ာင္းၿမိဳ႕နယ္အန္အယ္လ္ဒီ ဥကၠဌ ဦးသက္ေဝက ယမန္ေန႔ နံနက္ပိုင္း တြင္ စမ္းေခ်ာင္း ၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းႏွင့္ ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္တို႔မွ ၿမိဳ႕နယ္မႉးႏွင့္ ဒုရဲအုပ္ ဦးသိန္းလႈိင္ တို႔က ဖမ္းဆီး သြားေၾကာင္းႏွင့္ ယေန႔ နံနက္၂ နာရီ တြင္ ၎အားျပန္လြတ္ေပးလိုက္ေၾကာင္းကို ဧရာဝတီသို႔ ေျပာသည္။
၎ကို ဖမ္းဆီးရျခင္းအေၾကာင္းအရင္းမွာ ယခုႏွစ္ဇန္နဝါရီလက ပန္းပဲတန္းၿမိဳ႕နယ္ရဲစခန္းတြင္ တရားစြဲ ခံခဲ့ရသည့္ အမႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေခၚယူစစ္ေဆးေမးျမန္းျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ဦးသက္ေဝ က ဆိုသည္။
“ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္ ရဲမႉးက က်ေနာ့္ကို ဖမ္းဆီးေခၚေဆာင္ရျခင္းအေၾကာင္းကို ေျပာျပတယ္၊ ပန္ပဲတန္း ရဲစခန္းမွာ တရားစြဲဆိုခံထားရတဲ့အမႈမွာ က်ေနာ္က ခရုိင္ရဲမႉးနဲ႔ တိုင္းရဲမႉး ႏွစ္ဦးကို သက္ေသ ထည့္ထားတဲ့ အတြက္ အဲဒီသက္ေသခံကို ပန္းပဲတန္းရဲစခန္းကလက္ခံလိုက္ၿပီး ရဲမႉး ႏွစ္ဦး ဆီကို စာေရာက္သြားတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ တိုင္းရဲမင္းႀကီးက ဘာေၾကာင့္ သက္ေသခံထည့္ရသလဲဆိုတာကို စစ္ေဆး ေမးျမန္းခ်င္လို႔ ေခၚသြားတာျဖစ္ပါတယ္” ဟု ၎က ေျပာျပသည္။
အမႈစစ္အရာရွိ ၃ ဦးက အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖိအားေပးၿခိမ္းေျခာက္ စစ္ေဆးေမးျမန္းမႈမ်ားျပဳလုပ္၍ ၎၏ သက္ေသခံ ပစၥည္း Memory stick အား ေက်ာက္တံတားရဲစခန္းတြင္ေပးခဲ့ၿပီး ျပန္လႊတ္လိုက္သည္ဟုလည္း ဆိုသည္။
ယခုႏွစ္ ဇန္နဝါရီလ အတြင္းက အခ်က္အလက္မ်ား သိမ္းဆည္းသည့္ ကြန္ပ်ဴတာသုံး Memory stick တြင္ သက္ေသခံျဖစ္ သည့္ ကမၻာ့အလုပ္သမားအဖြဲ႔ခ်ဳပ္ ILO ကို ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ကေလးစစ္သား အသံုးျပဳမႈ၊ အဓမၼ အလုပ္ခိုင္းေစမႈ ႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး နယ္အသီးသီးက နစ္နာသူမ်ားမွ တုိင္ၾကားေသာစာမ်ားကို ဦးသက္ေဝ ထံတြင္ လက္ဝယ္ ေတြ႔ရွိမႈျဖင့္ ပန္းပဲတန္းရဲစခန္းတြင္ တရားစြဲခံရသည့္ အမႈႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး ေနာက္ဆက္တြဲ အေၾကာင္းအရာကို စစ္ေဆး၍ Memory stick ကို သိမ္းဆည္းလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္ ဟု ဦးသက္ေဝ က ေျပာသည္။
၎စာကို အတုပါဟု ထြက္ဆိုပါက ျပန္လႊတ္ေပးမည္ဟု ရဲကအေပးအယူလုပ္ခဲ့ျခင္းကို လက္မခံဘဲ ျငင္းဆို ေသာေၾကာင့္ ပုဒ္မတပ္ တရားဆြဲခံရျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သိရသည္။
အဖမ္းဆီးခံ ကိုခင္ထြန္း၏ မိသားစုဝင္ တဦးကမူ သက္ဆိုင္ရာက မည္သို႔မွ် အဆက္အသြယ္ မျပဳလုပ္ေသးေၾကာင့္ စိုးရိမ္ စိတ္ျဖင့္ ေစာင့္ေမွ်ာ္ရေၾကာင္း ေျပာဆိုသည္။
Friday, May 23, 2008
အဖြဲ႕ခ်ဳပ္အဖြဲ႕ဝင္တခ်ိဳ႕ျပန္လြတ္၊ ၃ ဦး ဖမ္းဆီးထားဆဲ
လွဴဒါန္းၿခင္း
အေတာက္ပဆံုး အနီေရာင္လူငယ္မ်ားအဖြဲ႔ (မေလးရွား)၊ Youth of Brightest Red Organization (Malaysia) မွ၊ ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ လွဴဒါန္းေသာ မေလးရင္းဂစ္ ၁၇၀၀ တိတိ ၿပည္ပေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ၿမန္မာမ်ား(စကၤာပူ) မွ လက္ခံ ရရွိပါသည္။
ယခုကဲ႔သို႔ ၿမန္မာၿပည္အေရးတြင္ တကယ္လိုအပ္ေသာအခ်ိန္၌ သဒၶါတရားထက္သန္စြာ ဒါနအေရး၊လက္မေႏွး ကူညီလွဴဒါန္းၾကေသာ မေလးရွားႏိုင္ငံမွ အေတာက္ပဆံုး အနီေရာင္လူငယ္မ်ားအဖြဲ႔ အား ၿမန္မာၿပည္တြင္းရွိ ေဘးဒုကၡသည္မ်ား ကိုယ္စား ၿပည္ပေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ၿမန္မာမ်ားမွ ေလးစားဂုဏ္ယူ အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါသည္။
ႏိုင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္ေရးကြ်မ္းက်င္သူမ်ား ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး လာခြင့္ျပဳ
ကုိစုိး ေမ ၂၃၊ ၂၀၀၈
ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ား အကူအညီ ေပးေရးကိစၥႏွင့္ ပတ္သက္ၿပီး ေရာက္ရွိေနေသာ ကမၻာ့ ကုလ သမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ႏိုင္ငံတကာမွ ကယ္ဆယ္ေရးကြ်မ္းသူမ်ားႏွင့္ အကူ အညီေပးမည့္ သူမ်ားကို နအဖ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေ႐ႊက လာေရာက္ခြင့္ျပဳလိုက္သည္ဟု ယေန႔ေျပာၾကားသည္။
စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊႏွင့္ ေနျပည္ေတာ္ တြင္၂ နာရီၾကာ ေတြ႕ဆုံေဆြးေႏြးၿပီးေနာက္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဤကဲ့သို႔ ေျပာၾကားလိုက္ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေအပီသတင္းက ေဖာ္ျပသည္။
အဆိုပါ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊ၏ ေျပာစကားႏွင့္ပတ္သက္၍ သတင္း ေထာက္မ်ားက ေမးျမန္းရာတြင္မူ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက “က်ေနာ္ လည္း အဲဒီလို လုပ္မယ္လို႔ ထင္ပါတယ္”ဟု ေျပာဆိုေၾကာင္းလည္း သတင္းတြင္ပါရွိသည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရက နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္း စတင္တိုက္ခတ္သည့္ ေမလ ၂ ရက္ႏွင့္ ၃ ရက္ေန႔မ်ားမွ ယေန႔ အထိ ႏိုင္ငံတကာမွ ကယ္ဆယ္ေရးကြ်မ္းသူမ်ားႏွင့္ အကူအညီေပးမည့္သူမ်ားအား ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ဝင္ေရာက္ ခြင့္ ကို ျငင္းဆိုေနခဲ့သည္။
ယင္းကိစၥအပါအဝင္ ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ား အကူအညီေပးေရးအတြက္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္း ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ရွိလာ ျခင္းျဖစ္သည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ ယမန္ေန႔နံနက္ပိုင္းက ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီးေနာက္ မုန္တိုင္းဒဏ္သင့္ ေဒသမ်ားသို႔ သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈခဲ့ၿပီး ယေန႔တြင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊႏွင့္ ေတြ႕ဆုံျခင္းျဖစ္သည္။
“ဗုိလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊနဲ႔ က်ေနာ္ေတြ႕ဆုံခဲ့တာဟာ အလြန္ေကာင္းမြန္တဲ့ေတြ႕ဆုံမႈျဖစ္ခဲ့ပါတယ္၊ အထူးသျဖင့္ ႏိုင္ငံလူမ်ိဳး ကို မၾကည့္ဘဲ သူ႔ေနနဲ႔ အခုလို ကူညီကယ္ဆယ္ေရးကြ်မ္းက်င္သူေတြကို လာေရာက္ခြင့္ျပဳတဲ့အတြက္ ျဖစ္ပါတယ္”ဟု မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ေျပာသည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက ဆက္လက္ၿပီး“ဒုကၡသည္ေတြအတြက္ ေသေရးရွင္ေရးတမွ် အေရးတႀကီးလိုအပ္ေနတဲ့ အကူပစၥည္း ေတြ နဲ႔ ကယ္ဆယ္ေရး ကြ်မ္းက်င္သူေတြ လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ေရာက္ရွိလာဖို႔ အျဖစ္ႏိုင္ဆုံး သူ႔ကို က်ေနာ္ တိုက္တြန္း ေျပာဆို ခဲ့ပါတယ္”ဟု လည္း ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ကို ေလေဘးကယ္ဆယ္ ကူညီေထာက္ပံ့ ပုိ႔ေဆာင္ေရး အဓိကေနရာအျဖစ္ အသုံးျပဳရန္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီး သန္းေ႐ႊ က သေဘာတူခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။
မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းသည္ ဧရာဝတီတိုင္း ေဒးဒရဲၿမိဳ႕နယ္ က်ံဳဒါး ေက်း႐ြာသို႔လည္း ေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ား ထားသည့္ အျပာေရာင္ ႐ြက္ဖ်င္တဲ ၅၀၀ ခန္႔ကို ၎အား စစ္အစိုးရက လိုက္လံျပသခဲ့သည္။
“က်ေနာ္ အဲဒီမွာ ေတြ႕ခဲ့ရတာ အလြန္စိတ္မေကာင္းစရာပါပဲ”ဟု မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက သတင္းေထာက္မ်ားကို ေျပာျပခဲ့သည္။
နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္း ဒဏ္ေၾကာင့္ အနည္းဆုံး လူ ၇၈၀၀၀ ေသဆုံးၿပီး တျခားေသာ ေပ်ာက္ဆုံးသူေပါင္း ၅၆၀၀၀ ခန္႔ရွိ၍ ေလေဘး ဒုကၡသည္ ၂.၅ သန္း ခန္႔ ရွိေၾကာင္း ေအပီ သတင္းက ေဖာ္ျပထားသည္။
ေမလ ၂ ရက္ႏွင့္ ၃ ရက္အတြင္း တိုက္ခတ္ခဲ့သည့္ နာဂစ္ ဆိုင္ကလုန္း မုန္တိုင္းဒဏ္ခံရေသာ ေဒသအားလုံး တြင္ ဝန္ထမ္း ၁၅၉ ဦးအပါအဝင္ ေသဆုံးသူေပါင္း ၇၇၇၃၈ ဦး၊ ဝန္ထမ္း ၈၅ ဦး အပါအဝင္ ေပ်ာက္ဆုံး သူ ၅၅၉၁၇ ဦး ႏွင့္ ဝန္ထမ္း ၄ ဦး အပါအဝင္ ဒဏ္ရာရသူ စုစုေပါင္း ၁၉၃၅၉ ဦး ျဖစ္ေၾကာင္း စစ္အစိုးရ သတင္း ဌာနမ်ားက ထုတ္ျပန္ထားသည္။
ေရတပ္သားမ်ားအားလံုး ႀကိဳတင္ေထာက္ခံမဲ ေပးၾကရ
ေအးခ်မ္းေျမ့ ေမ ၂၃၊ ၂၀၀၈
ျမန္မာ့ေရတပ္မေတာ္ “ဗ်ဴဟာ စစ္ေရယာဥ္စု (၁)” တြင္ ေမ ၁၅ ရက္ ေန႔က တပ္သား၊ တပ္ၾကပ္၊ အရာရွိအားလံုးကို ေခၚယူ၍ ကိုယ္တိုင္ကုိယ္က် မဲေပးစရာမလိုေတာ့ေၾကာင္းေျပာကာ “MYANMAR NAVY” ဟူေသာစာလံုးအေနာက္၌ အမွန္အမွတ္အသားပါ ဦးထုပ္ ၁ လံုးစီ လက္ေဆာင္ေပးလိုက္ေၾကာင္း ေရတပ္ တပ္ၾကပ္ႀကီး တဦးက ဧရာဝတီသို႔ ေျပာျပသည္။
“ဆိုလိုတာက အားလံုး မဲေပးၿပီးသြားၿပီေပါ့ဗ်ာ။ ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် ဘာမွ လုပ္စရာမလိုဘဲ ေပးၿပီးသား ျဖစ္သြားတာ။ တပ္သားေတြက စိတ္ဆိုးၿပီး အဲဒီဦးထုပ္ေတြကို ေရထဲလႊင့္ပစ္ၾကတယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ထိုကဲ့သို႔ ႀကိဳတင္မဲေပးျခင္းကို ေရတပ္အားလံုး၌ ျပဳလုပ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္ဟု သူကဆိုသည္။
ထို႔ျပင္ ရန္ကုန္တိုင္း အတြင္းရွိ စက္႐ံုမ်ားမွ ဝန္ထမ္းအားလံုးသည္လည္း သန္းေခါင္စာရင္းႏွင့္ ရပ္ကြက္ထဲတြင္ မဲေပးရျခင္း မဟုတ္ဘဲ စက္႐ံုမ်ား၌ပင္ ႀကိဳတင္မဲမ်ားေပးရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သန္လ်င္ ေရနံခ်က္ စက္႐ံုမွ ဝန္ထမ္းတဦးကေျပာသည္။
“ႀကိဳတင္မဲ ေပးရတယ္သာဆိုတယ္။ နာမည္ပဲလာယူၿပီး အားလံုး ေပးၿပီးသြားပါၿပီတဲ့။ ကိုယ့္ဘာသာ ဘာမွေတာင္ မလုပ္ရဘူး” ဟု ၎ကေျပာသည္။
ရန္ကုန္ၿမ္ိဳ႕တြင္ ဧည့္စာရင္းျဖင့္ ေနထိုင္သူမ်ားကိုလည္း ယမန္ေန႔ညက ရယက လူႀကီးမ်ားက ေထာက္ခံမဲမ်ား အဆင္သင့္ ျခစ္ၿပီးသားစာရြက္မ်ား လိုက္လံေဝေၾကာင္း ေက်ာက္တံတားၿမိဳ႕နယ္အတြင္း ဧည့္စာရင္းျဖင့္ ေနထိုင္ေသာ သတင္းေထာက္ တဦးက ေျပာသည္။
“ႏိုင္ငံေတာ္ဖြဲ႔စည္းပံုအေျခခံ ဥပေဒမူၾကမ္း ၂၀၀၈ ဆိုတဲ့ေဘးမွာ အမွန္ျခစ္ထားေပးတယ္။ အဲဒီေက်ာဘက္မွာေတာ့ အမည္၊ အိမ္လိပ္စာ နဲ႔ မဲေပးမယ့္ အမွတ္စဥ္၊ မွတ္ပံုတင္ပါ ယူေဆာင္လာရန္ ဆိုတာေတြ ပါတယ္” ဟု ၎က ဆက္ေျပာသည္။
ရန္ကုန္တိုင္း သန္လ်င္ၿမိဳ႕ ပဲခူးစုရပ္ကြက္ အတြင္းေနထိုင္သူတဦးကလည္း “က်ေနာ္တို႔ ရပ္ကြက္မွာ ႀကိဳတင္မဲေတြလာေပး ၾကဖို႔ ေျပာတယ္။ သြားေပးေတာ့ နာမည္ပဲယူထားၿပီး ေပးၿပီးသြားၿပီ ရၿပီ လို႔ေျပာတယ္ဗ်” ဟု ေျပာျပသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း တခ်ိဳ႕ေသာ ေနရာမ်ားတြင္ ႀကံ႕ဖြံ႕အဖြဲ႔ဝင္မ်ားႏွင့္ ရယကတို႔က သာမန္အရပ္သား ၁၈ ႏွစ္ေက်ာ္အရြယ္ မ်ားကို ေထာက္ခံမဲေပးပါက ေခါက္ဆြဲထုပ္၊ သြားတိုက္ေဆး စသည့္လက္ေဆာင္မ်ား ေပးမည္ဟု မက္လံုးေပး မဲယူေန ေၾကာင္း ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ခံ မ်က္ျမင္တဦးကေျပာသည္။
ယခုလ ၁၀ ရက္ေန႔က တျပည္လံုးအတိုင္းအတာျဖင့္ အေျခခံဥပေဒ ဆႏၵခံယူပြဲ က်င္းပရန္ စစ္အစိုးရက စီစဥ္ခဲ့ေသာ္လည္း ၂ ရက္ေန႔ကတိုက္ခတ္ခဲ့ေသာ နာဂစ္ဆိုင္ကလုန္းမုန္တိုင္းဒဏ္ ဆိုးရြားစြာခံခဲ့ရသည့္ ရန္ကုန္တိုင္း ႏွင့္ ဧရာဝတီတိုင္းတို႔မွ ၿမိဳ႕နယ္ ၄၇ ၿမိဳ႕နယ္ကို ေမလ ၂၄ တြင္ ျပန္လည္က်င္းပရန္ ေရႊ႕ဆိုင္းလိုက္သည္။
က်န္ တိုင္းႏွင့္ ျပည္နယ္မ်ား၌က်င္းပသည့္ ဆႏၵခံယူပြဲတြင္ ေထာက္ခံမဲ ၉၂. ၄ ရာခိုင္ႏႈန္း ရရွိခဲ့ေၾကာင္း ေမလ ၁၆ ရက္ေန႔ထုတ္ စစ္အစိုးရပိုင္ သတင္းစာမ်ားတြင္ ေကာ္မရွင္ဥကၠဌ၊ တရားသူႀကီးခ်ဳပ္ ဦးေအာင္တိုးက လက္မွတ္ႏွင့္ တကြ ေၾကညာခဲ့သည္။
“မတရားတာေတာ့ လူတိုင္းသိတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတြက ဆႏၵခံယူပြဲကို စိတ္မဝင္စားၾကဘူးဗ်။ မုန္တိုင္းဒဏ္ အနည္းနဲ႔ အမ်ားဆိုသလို ခံလိုက္ရလို႔ စိတ္ဆင္းရဲေနၾကတယ္။ ထမင္းတလုပ္ ဘယ္လိုစားမယ္ ဆိုတာပဲ စိတ္ဝင္စားတယ္” ဟု ဗ်ဴဟာ စစ္ေရယာဥ္စု ၁ မွ တပ္ၾကပ္ႀကီးကေျပာသည္။
အိပ္မက္ဆိုးၾကား ရွင္သန္သူ
လပြတၱာၿမိဳ႕၊ သက်မာရဇိန္ ဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရားႀကီးရဲ႕ မုခ္အ၀င္အ၀မွာ အေရာင္မရိွ မြဲေျခာက္ေနတဲ့ အစိမ္းေရာင္ႏုိင္လြန္ အေႏြးထည္၊ အျဖဴေရာင္ေပ်ာက္ၿပီး သံေခ်းေရာင္ေပါက္ေနတဲ့ ရင္ဖုံးအက်ႌနဲ႔ စုတ္ၿပဲဖာရာေတြျပည့္ေနတဲ့ ၀ါညဳိေရာင္ ခပ္ပုပ္ပုပ္ ထဘီကို ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ အမယ္အိုတဦး ငူငုူငိုင္ငိုင္ ထုိင္လ်က္ ရွိပါတယ္။
မ်က္ရည္မ်ားႏွင့္ အဖြားေဒၚက်င္လွ (ဓာတ္ပံု - ဧရာဝတီ)
အမယ္အိုရဲ႕ဦးေခါင္းမွာ ဆံပင္ေတြက ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေနၿပီး အ၀ါေရာင္ဘက္ ခပ္ေရာက္ေရာက္ အသားအေရရွိတဲ့ မ်က္ႏွာက တြန္႔လိပ္ေနတဲ့ အေရးအေၾကာင္းေတြနဲ႔ ပိန္လွီေဖ်ာ့ေတာ့ လြန္းလွတယ္။ သူ႔ရဲ႕ ခ်ဳိင့္၀င္ပိန္လွီေနတဲ့ မ်က္၀န္းအိမ္ထဲမွာေတာ့ မ်က္ရည္စေတြက စမ္းေခ်ာင္းတခုပမာ တသြင္သြင္စီးက်ေနတယ္။
မ်က္ရည္စေတြနဲ႔ ဘုရားရင္ျပင္ရဲ႕အေရွ႕ဘက္အရပ္ဆီကိုု မ်က္ေတာင္မခတ္ ေငးေမာေနတဲ့ အမယ္အိုရဲ႕ အသြင္အျပင္ကို ျမင္ရသူတိုင္း ရင္ထဲမွာအမ်ဳိးအမည္မသိ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲေစတဲ့ ခံစားခ်က္တခု ျဖစ္ေပၚေစပါတယ္။
သူကေတာ့ ေမလ ၂ ရက္ေန႕ ျမန္မာႏုိင္ငံကိုု ၀င္ေရာက္တုိက္ခတ္ခဲ့တဲ့ နာဂစ္ဆုိင္ကလုန္း မုန္တိုင္းႀကီး ေၾကာင့္ မိသားစု၀င္ ၁၂ ဦး အသက္ဆုံး႐ႈံးခဲ့ရတဲ့ ဘီတြတ္ေက်းရြာက အသက္ ၆၅ ႏွစ္အရြယ္ ေဒၚက်င္လွပါ။
ေမလ ၂ ရက္ေန႔ မနက္ ၁၁ နာရီ၀န္းက်င္ေလာက္က ဘီတြတ္ေက်းရြာ၊ ႀကိမ္ေခ်ာင္းအုပ္စုမွာ ေနထုိင္တဲ့ ေဒၚက်င္လွ တေယာက္ ပုံမွန္အတို္င္း အိမ္အလုပ္ေတြနဲ႔ အလုပ္႐ႈပ္ေနခဲ့ပါတယ္။
သားသမီးေျမးျမစ္ ၂၀ ေက်ာ္ရွိတဲ့ ေဒၚက်င္လွတို႔ မိသားစုဟာ လယ္ယာလုပ္ငန္းနဲ႔ အသက္ေမြးၾကၿပီး သိုက္သိုက္၀န္း၀န္းနဲ႔ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလွတဲ့ မိသားစုေလးတခုေပါ့။ ဒါေပမယ့္ နာရီပိုင္းအတြင္း သူတို႔ရဲ႕ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းလွတဲ့ မိသားစုႀကီးကို ဖ်က္ဆီးေတာ့မယ့္ ကံၾကမၼာဆိုးႀကီးတခု ေရာက္လာေတာ့မယ္ဆိုတာ ေဒၚက်င္လွတေယာက္ အဲဒီအခ်ိန္က မသိခဲ့ပါဘူး။
မနက္ ၁၁ နာရီ ခြဲခါနီး ေလာက္မွာေတာ့ သူတို႔အိမ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းလွတဲ့ ကမ္းနားက ေလၾကမ္းေတြ တ၀ုန္း၀ုန္းနဲ႔ တိုက္ခတ္ လာခဲ့ပါတယ္။ တုိက္ခတ္လာတဲ့ ေလၾကမ္းနဲ႔အတူ ကမ္းနားမွာ ဒီေရကလည္း တရိပ္ရိပ္တက္လာတယ္။ ဒီေရတက္ၿပီး ေလၾကမ္းေတြတိုက္တာဟာ မိုးဦးက်ေလဦးက် ျဖစ္ေလ့ျဖစ္ထ ရွိတဲ့အတြက္ ေဒၚက်င္လွစိတ္ထဲမွာ သိပ္မထူးဆန္းသလို ခံစားခဲ့ရတယ္။ အိမ္ေရွ႕မွာ ေဆာ့ကစားေနတဲ့ ေျမးငယ္ေလးေတြကို အိမ္ေပၚတက္ဖို႔ ေခၚၿပီး သူတို႔ တထပ္အိမ္ေလးရဲ႕ အိမ္တံခါးေတြကို လိုက္ပိတ္ ေနခဲ့ပါတယ္။
မြန္းတည့္ခ်ိန္ ေလာက္မွာ တိုက္ခတ္ေနတဲ့ ေလၾကမ္းေတြနဲ႔အတူ ေကာင္းကင္တခုလုံးနီရဲလာၿပီး ေလနီၾကမ္းေတြ တရစပ္ တိုက္ခတ္လာတာ သူေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တိမ္ညဳိတိမ္မည္းေတြက ေကာင္ကင္လုံးျပည့္ ေနရာယူထားပါတယ္။ ေဒၚက်င္လွတေယာက္ ဗုဒၶဘုရားရွင္ရဲ႕ ဂုဏ္ေတာ္ေတြကို စိတ္ထဲမွာ အဆက္မျပတ္ရြတ္လို႔ ေျမးငယ္ေလးေတြကို က်စ္က်စ္ ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတယ္။
ေလနီ႐ိုင္းေတြက ၾကမ္းသထက္ၾကမ္း၊ ရမ္းသထက္ရမ္းလာေတာ့ သူ႔အိမ္ကေလး တဒိုင္းဒိုင္းနဲ႔ လႈပ္ခါေနပါတယ္။ သူတို႔ ရြာပတ္၀န္းက်င္မွာေတာ့ “ကယ္ၾကပါ” ဆိုတဲ့ အသံေတြကို စၾကားေနရၿပီ။ သူ႔ရဲ႕ စိတ္ေတြလည္း ကေယာင္ေခ်ာက္ခ်ား ျဖစ္လို႔ေနပါၿပီ။ သူ႔ တထပ္အိမ္ေလးရဲ႕အမိုးေတြအကာေတြက ေလနီၾကမ္း႐ိုက္ခတ္တဲ့ ဒဏ္ေၾကာင့္ အေ၀းဆုံးကို လြင့္ထြက္သြားပါတယ္။
ေန႔လယ္ ၁ နာရီေက်ာ္ခ်ိန္မွာေတာ့ “၀ုန္း” ဆိုတဲ့ အသံႀကီးနဲ႔အတူ သူ႔အိမ္ေလးကို လူတရပ္ျမင့္တဲ့ ေရလႈိင္းႀကီးတခု လာေရာက္႐ိုက္ခတ္ၿပီး ၿဖဳိခ်လိုက္ပါေတာ့တယ္။ သူလည္း ေျမးေလးေတြရဲ႕လက္ကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ဆုပ္ၿပီး ၿပဳိက်ေနတဲ့ အိမ္ထဲက ႐ုန္းကန္ထြက္လိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အိမ္ျပင္ကို ေရာက္တယ္ဆိုရင္ပဲ အလြန္ျပင္းထန္ၿပီး အလြန္ျမင့္တဲ့ လႈိင္းလုံးႀကီးေတြ ထပ္႐ိုက္ခတ္လာပါတယ္။
ျပင္းထန္လွတဲ့ ေရလႈိင္းေတြက သူ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ ေျမးငယ္ႏွစ္ဦးလက္ကို ျဖဳတ္ခ်ပစ္လုိက္ပါတယ္။
“ေျမးေလးေရ၊ သားေလး၊ အမေလး လုပ္ၾကပါဦး” လို႔ပဲ သူ အာကုန္ ျခစ္ေအာ္ဟစ္ ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
ဒီေရလႈိင္းၾကီးနဲ႕အတူ ေမ်ာပါသြားတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ၁၀ ႏွစ္အရြယ္ေျမးေလးဆီက “အဘြား” ဆိုတဲ့ အသံေလးတသံပဲ သူ ေနာက္ဆံုး ၾကားလိုက္ရေတာ့တယ္။
ေဒၚက်င္လွ တေယာက္ ေျမးငယ္ေလးေတြဆီကို ေရလႈိင္းနဲ႕အတူ လိုက္ပါၿပီး လွမ္းဆြဲဖို႔ ႀကိဳးစားေပမယ့္ ျပင္းထန္လွတဲ့ ေရလႈိင္းႀကီးေတြက သူနဲ႔သူ႔ ေျမးငယ္ေလးေတြကို ခြဲျခားလိုက္ပါၿပီ။ ျမဳပ္ခ်ီေပၚခ်ီနဲ႔ ေရလႈိင္းေတြနဲ႔ ေမ်ာပါသြားတဲ့ ေျမးငယ္ ေလးေတြကို ခဏတာပဲျမင္လိုက္ရတယ္။
သူ႔ရဲ႕မ်က္၀န္းအိမ္မွာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔ ဆားငန္ေရေတြ ေရာေထြးေနပါတယ္။ အလြန္ေရစီးျမန္တဲ့ေရလႈိင္းေတြထဲမွာ သူလည္း ျမဳပ္ခ်ီ၊ ေပၚခ်ီျဖစ္ေနပါတယ္။ ေရကူးတတ္ေပမယ့္ ျမန္ဆန္လြန္းတဲ့ ေရစီးက သူ႔ကိုကူးခတ္ခြင့္ မေပးေတာ့ပါဘူး။ သူအသက္ ရွင္ဖို႔ဆိုတာ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေကာင္းေကာင္း နားလည္လိုက္ပါၿပီ။ ေလနီၾကမ္း၊ ေရလႈိင္းေတြနဲ႔ အတူ မိုးေတြပါရြာလာ တယ္။ ေရစီးနဲ႔ ေမ်ာေနတဲ့လူေတြ ကၽြဲႏြားေတြ၊ အိမ္ေတြ ၊ သစ္ပင္ေတြကို သူျမင္လိုက္ရတယ္။ “ကယ္ပါ” ဆိုတဲ့ အသံေတြ လည္း ၾကားေနရတယ္။
ရြာတဲ့ မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြက သူ႔အသားကို မီးစနဲ႔ထိုးသလို ခံစားရပါတယ္။ သူ အသက္႐ႈလို႔ မရေတာ့ဘူး။ သူ႔သားေတြ၊ သမီးေတြ ၊ ေျမးငယ္ေလးေတြရဲ႕ မ်က္ႏွာေလးေတြကို သူ႔ရဲ႕မ်က္လုံးထဲမွာ တခုၿပီးတခု ျမင္ေယာင္ေနမိၿပီ။ ေနာက္ဆုံး အခ်ိန္မွာ သူ မ်က္လံုးကိုမွိတ္ၿပီး ဘုရားကို အာရုံျပဳလိုက္တယ္။
ကံေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရမလား မဆိုႏိုင္ဘူး သူ ေရစီးနဲ႔အတူေမ်ာပါရင္း ႐ုတ္တရက္ တစုံတခုနဲ႔ တိုက္မိသြားတယ္။ မ်က္လုံးဖြင့္ၿပီး တုိက္မိတဲဲ႔အရာကို အမိအရလွမ္းဆြဲလိုက္တယ္။ ကံၾကမၼာက သူ႔ကို မ်က္ႏွာသာေပးတယ္ ထင္ပါရဲ႕။ သူ လွမ္းဆြဲလိုက္တာဟာ ေရစီးမွာယိမ္းႏြဲ႕ေနတဲ့သစ္ပင္ႀကီးတပင္ ျဖစ္လို႔ ေနတယ္။ ေရက အရွိန္နဲ႔ စီးေနေပမယ့္ သူဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ အပင္ႀကီးကို ေမ်ာပါသြားေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏုိင္ပါဘူး။
သူလည္း အပင္ကို အမိအရအားကုန္ ကိုင္ဆုပ္္လို႔ အရွိန္အဟုန္ျပင္းတဲ့ ေရလႈိင္းေတြ၊ ေလေတြ၊ မုိးေရေတြကို ႀကံ့ႀကံ့ခံ ရင္ဆိုင္ေနခဲ့ရတယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ သူ႔ေျမးေတြ၊ သားသမီးေတြအေၾကာင္းကိုပဲ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ၂ နာရီေက်ာ္ၾကာ ေလၾကမ္း၊ ေရလႈိင္းနဲ႔ မိုးေရေတြရဲ႕ဒဏ္ကို ခံရၿပၤီးခ်ိန္မွာ ေလေရာမိုးေရာ ရပ္စဲသြားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရကေတာ့ လုံး၀မက်ေသးပါဘူး။ မိုးေလစဲလို႔ ပတ္၀န္းက်င္ကုို ၾကည့္လိုက္တဲ့ အခါမွာ ပင္လယ္တမွ် က်ယ္ေျပာတဲ့ ေရျပင္ႀကီးကိုပဲ သူျမင္ေတြ႕ရတယ္။ ေနာက္က်ိက်ိ ရႊံ႕ေရာင္ေရေတြက မ်က္စိ တဆံုး ေနရာယူထားတယ္။ အခ်ိန္က ၄ နာရီေက်ာ္ ၅ နာရီေလာက္ရွိမယ္လို႔ သူ႔စိတ္ထဲခန္႔မွန္းေနမိတယ္။
ေမွာင္ရီစပ်ဴိးတဲ့ ညေနအခိ်န္ေလာက္မွာေတာ့ ေရတျဖည္းျဖည္း က်လာတယ္။ ေရက်တာကလည္း အရမ္းျမန္ပါတယ္။ နာရီပိုင္းတြင္းမွာ ေရက တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေျမျပင္ကိုျမင္ရတဲ့အထိ က်သြားပါတယ္။ သူေရာက္ေနတဲ့ သစ္ပင္ထိပ္ဖ်ားကေန ေျမျပင္ကို တျဖည္းျဖည္းဆင္းလာခဲ့တယ္။ သူ႔မွာထဘီ မရွိေတာ့ဘူး။ သူ႔ရဲ႕ေျခေထာက္ေတြ၊ ကိုယ္ေတြ လက္ေတြ တအားကို နာက်င္ေနတယ္။ ေရအရမ္းငတ္ေနတယ္။ သူ႔တကုိယ္လုံး အားအင္ခ်ိနဲ႔ ေနသလိုခံစားရတယ္။ သစ္ပင္ ေျခရင္းေရာက္တယ္ ဆိုရင္ပဲ သူေျခပစ္ လက္ပစ္လွဲခ်လိုက္တယ္။ အဲဒီေနာက္ ဘာမွမသိေတာ့ဘူး။
သူျပန္ႏုိးတဲ့အခ်ိန္မွာ ေနာက္ေန႔ မနက္ပိုင္းေရာက္ေနၿပီလို႔ သိလုိက္ရတယ္။ သူ႔မွာ အေပၚအက်ႌီ အစိမ္းေရာင္ႏုိင္လြန္ အေႏြး ထည္ရယ္၊ ရင္ဖုံးအက်ႌရယ္ပဲ က်န္ပါေတာ့တယ္။ သူ႔ပတ္၀န္းက်င္ကို ေလ့လာၾကည့္လိုက္မိေတာ့ သစ္သားအက်ဳိးအပဲ့ေတြ၊ လူေသေကာင္ေတြ၊ အိုးျခမ္းပဲ့ေတြ၊ ကၽြဲ၊ ႏြား၊ ၀က္၊ ၾကက္ ေသေတြ၊ သစ္ပင္ အက်ဳိးအပဲ့ေတြနဲ႔ ေနရာတိုင္းမွာ အပ်က္အစီး ေတြခ်ည္းပဲ။ သူ ဘယ္ေနရာကို ေရာက္ေနတယ္ဆိုတာ လုံး၀မသိဘူး။
သူနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းမွာ ရွိေနတဲ့ အမ်ဳိးသမီးအေလာင္းက ထဘီကို ခၽြတ္ယူလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ တုန္ရီခ်ည့္နဲ႔စြာနဲ႔ သူ လမ္းေလွ်ာက္လာခဲ့တယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္လုံးမွာ လူေသအေလာင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္။ နာရီ၀က္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးတဲ့ အခိ်န္မွာေတာ့ ဆယ္ဂဏန္းနီးပါးရွိတဲ့ လုူအုပ္စု တစုကို ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ တခ်ဳိ႕က အ၀တ္မပါ ကုိယ္တုံးလုံးေတြ ျဖစ္ေနတယ္။
အဲဒီအဖြဲ႕က သူ႔ကို ေႏြးေႏြး ေထြးေထြး ႀကဳိဆိုခဲ့တယ္။ သူတို႔လူစုဆီမွာ စားေသာက္စရာ မရွိလို႔ အနီးအနားမွာရွိတဲ့ အုန္းပင္ ေတြက အုန္းသီးေတြခူးဆြတ္ၿပီး အုန္းေရေသာက္ အုန္းသီးစားေနခဲ့ရတယ္။ ေမလ ၆ ရက္ေန႔မနက္ပိုင္းမွာေတာ့ ကမ္းနားမွာ ဆားခ်က္ေလွႀကီးတစီး ေတြ႕ရၿပီး ေလွေပၚက အလုပ္သမားေတြက သူတို႔ကို လပြတၱာၿမိဳ႕ဆီေခၚသြားတယ္။
ညေနပိုင္းမွာ သူတို႔ လပြတၱာၿမိဳ႕ေပၚကိုေရာက္ရွိခဲ့ၿပီး အမွတ္ ၂ အထက္ေက်ာင္းမွာ ေနရာခ်ထားေပးတယ္။ ေမလ ၈ ရက္ ေန႔မွာေတာ့ သူ႔ သား ၃ ေယာက္၊ ေခၽြးမ ၅ ေယာက္ကို ဒုကၡသည္ေတြ အျဖစ္နဲ႔ လပြတၱာ ၿမိဳ႕ေပၚမွာ ျပန္ေတြ႕တယ္။ သူ႔ ေျမးေလးေတြကိုေတာ့ ၿမိဳ႕ေပၚက စခန္းေတြမွာ လုံး၀ ျပန္မေတြ႕ရေတာ့ပါဘူး။
သူ သက်မာရဇိန္ ဆုေတာင္းျပည့္ ဘုရားႀကီးေရွ႕မွာ တိုးတိုးေလး ဆုေတာင္းေနမိတယ္။ ေနာင္ဘ၀မွာ ဒီိလိုအျဖစ္ဆုိးမ်ဳိး မေတြ႕ပါရေစနဲ႔လို႔ …။ ။
ရင္ထဲမွာလိႈက္လိႈက္လွဲလွဲကို နာၾကင္မိပါတယ္။
ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း
မိုက္တူးစီ တစ္ေခါက္ေလာက္ မုန္တိုင္းအၿပီးမွာ ေရာက္ေနတုန္းမွာ သူေရးေနတဲ့
စာစီစာကုံးေလးကုိ ဖတ္မိရင္းနဲ႕ ေ၀ငွလိုက္ပါတယ္
ဧၿပီ 29 မွာ မုန္တိုင္း၀င္မဲ့လမ္းေၾကာင္း
ေလတိုက္ႏႈန္းကို အင္တာနက္က မိုးေလ၀သ သတင္းတစ္ခုမွာ စဖတ္ခဲ့ရပါတယ္။ အိမ္ကို
ျပန္ေရာက္ေတာ့ လက္လွမ္းမွီသမၽွ မုန္တိုင္းသတင္းကို လိုက္လံေ၀ငွေတာ့ အရူးႀကီးကို
ျဖစ္လို႕။ သတင္းစာထဲမွာကလည္း ေလျပင္းတိုက္ခတ္မယ္၊ တစ္နာရီ မိုင္ 40
ေလာက္ပဲေရးထားေတာ့ ဘယ္သူမွ ကၽြန္ေတာ္ေျပာတာ မယံုၾကဘူးေပါ့။ ေမလ 2 ရက္ေန႕ ေန႕လည္ 3
နာရီေလာက္မွာ သတင္းစာ ေရာက္လာလို႕ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မုန္တိုင္း၀င္မယ္ 24 နာရီတဲ့။
နယ္က မိဘေတြကို စိတ္ပူမိသည္၊ နယ္မွာဆိုရင္ ဒီေန႕ထုတ္တဲ့ သတင္းစာက 2 ရက္ေလာက္ေနမွ
ဖတ္ရတာဆိုေတာ့ မုန္တိုင္း၀င္ခါနီးမွ သတိေပးတဲ့ မိုးေလ၀သဌာနကို ဘာေျပာရမွန္းမသိ။
အားလံုးတိုက္ခတ္ၿပီးသြားေတာ့မွ ျပန္ၾကားေရး ပုဂၢိဳလ္က
ကၽြန္ေတာ္တို႕အခ်ိန္ႏွင့္တေျပးညီ မုန္တိုင္းသတင္းကို ေၾကျငာေပးပါသည္ ဆိုေတာ့၊
မိုးေလ၀သဌာန တာ၀န္ရွိသူက ဘယ္လိုပင္ ႀကိဳတင္သတင္းေပးေသာ္လည္း သဘာ၀ေဘးဒဏ္၊
လူအေသအေပ်ာက္က ေရွာင္လြဲလို႕ မရႏိုင္ပါဟု ေျပာၾကားလာေသာအခါ ဟုတ္ကဲ့ ျမန္မာျဖစ္ရတာ
သူတို႕ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္ ရင္နာမိပါသည္။
မုန္တိုင္းၿပီးသြားေတာ့ လမ္းက လူသြားလို႕ေတာင္
အဆင္မေျပ၊ ဓါတ္တိုင္ေတြႀကိဳး၊ သစ္ပင္ေတြ အျမစ္ကလဲေလေတာ့ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ပင္ကို
အသိစိတ္ဓါတ္ေလးေတြနဲ႕ ၀ိုင္း၀န္းၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္ေအာင္ေတာ့ ရွင္းၾကပါတယ္။
ကိုယ့္အိမ္ေလးလဲ ကိုယ့္ဟာကို ေစ်းႀကီးမိတဲ့ သြပ္ေလးေတြ တတ္ႏိုင္သေလာက္မိုးရတာေပါ့။
သံုးရက္ေလာက္ ေနေတာ့ ေရာက္လာတဲ့ သတင္းစာေကာက္ကိုင္လိုက္ေတာ့ ယူနီေဖာင္းေတြ ၀တ္ၿပီး
အမွန္အကန္ လမ္းရွင္းေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ကိုယ္ေနတဲ့ ရပ္ကြက္မ်ား ဘယ္ေတာ့
လာပါ့မလဲလို႕ ေစာင့္စားမိေနတာ ယေန႕အခ်ိန္ထိေတာ့ ေပၚမလာ။ ဒီၾကားထဲ ရပ္ကြက္
တာ၀န္ရွိတဲ့သူက ပ်က္စီးတာေတြ မျပင္နဲ႕ေရ အဲ့ဒါမွ သက္ေသျပလို႕ ရမွာဆိုေတာ့
မိုးယိုေနတဲ့ ေခါင္မိုးကို ဒီအတိုင္းပဲ ထားေနရမွာဆိုေတာ့.... ဟုတ္ကဲ့........
သဘာ၀ေဘးဒဏ္ကာကြယ္ေရး အထူးေကာ္မတီဆိုပီး
ဖြဲ႕စည္းတာေတြ႕လိုက္ရတယ္။ အဲ့ဒိအစည္းအေ၀းလည္းၿပီးေရာ အဖြဲ႕၀င္ ၀န္ႀကီးတစ္ပါးက ႏိုင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲရဲ႕
ႀကိဳတင္အေမွ်ာ္အျမင္ေၾကာင့္ ေနျပည္ေတာ္ကို ေျပာင္းလိုက္လို႕ ကၽြန္ေတာ္တို႕ မုန္တိုင္းဒဏ္က
လြတ္သြားတာ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ အႀကီးအကဲရဲ႕ ေစတနာ ႀကီးမားလွပါတယ္တဲ့။ ေအာ္ အေတာ္ေလးကို
ျပည္သူေတြအေပၚမွာ ကရုဏာထားတာေလး သိလိုက္ရေတာ့..... ဟုတ္ကဲ့
ကာတာႏိုင္ငံက ေလယာဥ္ႀကီး ရန္ကုန္ေလဆိပ္ကို
ဆိုက္ေရာက္လာေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ယူနီေဖာင္း၀တ္မ်ားက အကူအညီေပးတဲ့ ပစၥည္းေတြ သယ္ဖို႕
အဆင္သင့္လုပ္ေနတာေပါ့။ အဲ့ဒိမွာ ထူးဆန္းတဲ့ယူနီေဖာင္းနဲ႕ ဆင္းလာတဲ့
လူအခ်ိဳ႕ကိုလည္း ေတြရတယ္ဗ်။ သူတို႕အရပ္က 6 ေပေက်ာ္၊ ယူနီေဖာင္းရဲ႕ ေနရာအႏွံ႕မွာ ပစၥည္းကိရိယာ
အစံုအလင္နဲ႕ ေနရာလြတ္မရွိ။ လူတစ္ေယာက္ထဲနဲ႕ အပ်က္အစီးေတာ္ေတာ္
မ်ားမ်ားကိုရွင္းလင္းႏိုင္တယ္။ လူနာ ၊ လူေသေတြ႕ရင္လည္း ထမ္းသယ္လို႕ရေအာင္
ေက်ာကုန္းမွာက လူနာတင္ကုတင္လို သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ခ်ိတ္စရာ ပိုးစရေတြနဲ႕
အေတာ္ေကာင္းတယ္ဗ်ာ။ စစ္သားေလးေတြခင္မ်ာ ဘာႀကီးလဲ ၿဂိဳလ္သားႀကီးေတြလားေပါ့
၀ိုင္းၿပီး လွည့္ပတ္ၾကည့္ေနၾကတာ ပစၥည္းသယ္ဖို႕ေတာင္ ေမ့ေနၾကတယ္။ ထံုးစံအတိုင္း
တာ၀န္ရွိတဲ့ အပြင့္ႀကီးတစ္ေယာက္က စကားျပန္နဲ႕လာၿပီး ဒီေကာင္ေတြ ဘာေကာင္ေတြလဲကြလို႕
ေမးသံၾကားလိုက္ရပါတယ္။ ဟိုကလည္း အားတက္သေရာ မုန္တိုင္းတိုက္ခံရတဲ့ ေဒသေတြကို
ကိုယ္ထိလက္ေရာက္ သြားေရာက္ကူညီမယ္ လို႕လည္း ေျပာလိုက္ေရာ အခုခ်က္ခ်င္း ေလယာဥ္ေပၚ
ျပန္တက္တဲ့ တစ္ခ်က္လႊတ္ပဲ။ ေနာက္ဆက္တြဲေလးက ၀တ္စံုေတြေတာ့ ထားခဲ့တဲ့၊
ေတာ္ေသးတာေပါ့ စကားျပန္က ဘာသာမျပန္ေပလို႕ ဟိုကလည္း ေလယာဥ္ေပၚ တက္သြားေပလို႕၊
ေနာက္မို႕ဆို ကမၻာထပ္ေက်ာ္ဦးမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံက။ အဲ့ဒါေလး သိလိုက္ရျပန္ေတာ့
ဟုတ္ကဲ့.........
ဓါတ္ပံုေတြ ဓါတ္ပံုေတြ ၾကည့္ရတာ စိတ္ခ်မ္းေျမ့စရာ
မရွိ။ အတိဒုကၡေရာက္ေနတဲ့သူေတြ၊ ကပ္ဆိုးက လြတ္သူေတြ မလြတ္သူေတြ အမ်ားႀကီးေပါ့။
ရင္ထဲမွာလည္း မေကာင္းလွဘူး။ ဘာေၾကာင့္မ်ား အျပစ္မဲ့ၾကသူေတြကို ရာသီဥတုၾကီးက
ဆိုး၀ါးစြာ ႏွိပ္စက္ရသလဲေပါ့ စဥ္းစားေနမိတယ္။ ၾကည့္ေနဆဲမွာပဲ ေသဆံုးေနတဲ့
အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ရဲ႕ နားကပ္ေလးကို စာနာမႈမဲ့စြာနဲ႕ ယူနီေဖာင္း၀တ္ေလး တစ္ဦးက
ဓါးနဲ႕ ျဖတ္လွီးေနတာကို ေတြ႕လိုက္ရေတာ့ ..... ဟုတ္ကဲ့........
တြံေတးတို႕ ကြမ္းၿခံကုန္းတို႕
ကိုသြားရာလမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ လမ္းေဘးက လယ္ကြင္းေလးေတြမွာ တဲထို႕ေနၾကတဲ့သူေတြ
ရွိပါတယ္။ တဲအိမ္ေလး ႏွစ္လံုး၊ သံုးလံုးနဲ႕ စုေနၾကတာေတြပါ။ မုန္တိုင္းျဖတ္သြားေတာ့
သူတို႕လဲ ပါသြားတာေပါ့။ အကူအညီေပးေရး ကုန္ကားေတြက အဲ့ဒိလမ္းေပၚက ျဖတ္သြားခ်ိန္မွာ
သူတို႕လည္း ဘာမ်ားရမလဲလို႕ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေနၾကတာေပါ့။ သနားတတ္တဲ့
ျမန္မာလူမ်ိဳးမ်ားကလဲ လမ္းေပၚကို ပိုက္ဆံ၊ ေရဘူး၊ ေပါင္မုန္႕ေလးေတြ
ႀကဲခ်ေပးခဲ့ၾကတာေပါ့။ သိပ္မၾကာပါဘူး စစ္ေဆးေရးဂိတ္ေလးေတြ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္မွာ
ေပၚေပါက္လာၿပီး ျဖတ္သြားသမွ် ကားမ်ားကို စစ္ေဆးေမျမန္းပါေတာ့တယ္။
ၿပီးသြားတဲ့အခါမွာေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း လကၻက္ရည္ဖိုးေလးဆိုၿပီး ေတာင္းဆိုေလေတာ့ ...
ဟုတ္ကဲ့......
မုန္တိုင္းဒဏ္ေၾကာင့္ ေနစရာမရွိေလေတာ့ ရွိတဲ့ေနရာမွာ
စုေပါင္းခိုေအာင္းေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း၊ စာသင္ေက်ာင္း၊ ဂိုေထာင္ေတြမွာ
ျဖစ္သလို ေနေနၾကရရွာတယ္။ အဲ... ဘန္ကီမြန္းႀကီး လာမယ္လည္းဆိုေရာ သူတို႕ေတြကို
ေနရပ္ကို ျပန္ၾကတဲ့၊ ဒီမွာ ဆက္မေနနဲ႕ေတာ့တဲ့။ အဲ့ဒိကုလသမဂၢက တာ၀န္ရွိသူေတြကိုလည္း
မလာေစခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ဂမ္ဘာရီလာတုန္းကလဲ အင္တာနက္ေတြ ပ်က္လို႕ပ်က္ဆိုေတာ့
သူတို႕လာမွာေတာင္ ေၾကာက္ေနရတယ္။ ဘိုကေလးမွာေတာ့ ဒုကၡသည္ေတြကို အတင္း ေလွေပၚတင္ၿပီး
ေနရပ္ကို ျပန္လႊတ္ေလရဲ႕ လူတစ္ေယာက္ကို ႏွစ္ေသာင္း၊ ဆန္ နဲ႕ ဆီေပးၿပီး ေလွတစ္စီးမွာ
လူ 300 တင္ၿပီး အတင္းျပန္လႊတ္တာ ေလွသံုးစီးစလံုး ျမဳတ္သြားေတာ့
အကုန္ေသေရာဗ်ာ....... အဲ့ဒါေလး ၾကားမိေတာ့. .... ဟုတ္ကဲ့ .....
ႀကံဳႀကိဳက္တုန္း ဆူပါမားကက္ေလး တစ္ခုေရာက္တုန္း
လိုခ်င္တာေတြ ရွာေနတုန္းမွာ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဘူးေသးတဲ့ တံဆိပ္နဲ႕
ေခါက္ဆြဲေျခာက္ထုပ္ေလးေတြ အမ်ားႀကီး ေတြ႕ရသဗ်။ ေစ်းႏႈန္းကလည္း အေတာ္ တန္သား။
ဒါေပမဲ့လည္း မုန္တိုင္းတိုက္တုန္းက ဒါေတြနဲ႕ပဲ ႏွစ္ပါးသြားလာေတာ့ တံဆိပ္ကြဲလည္း
မစားခ်င္ေတာ့ဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႕ ေရဒီယိုေလး ကလိလိုက္၊ သတင္းစာေလး ေကာက္ဖတ္လိုက္ေတာ့
အဆိုပါေခါက္ဆြဲေျခာက္မ်ားရဲ႕ လားရာကို သိရသေပါ့ဗ်ာ။ အဲ့ဒိအခ်ိန္ သတင္းစာထဲမွာ
ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းမ်ား အလြဲသံုးစားလုပ္သည္ကို ေတြ႕ရွိလ်င္ အေရးယူမည္ဆိုတာ
ဖတ္လိုက္ရေလေတာ့၊ ေလယာဥ္နဲ႕လာၿပီး ေပးကတည္းက ဘယ္သူေတြလက္ထဲ ထည့္တယ္ဆိုတာ
သိထားေလေတာ့ သို႕ေလာ သို႕ေလာျဖစ္ေနတုန္း၊ တစ္ရက္ ဘုရင့္ေနာင္ ပြဲရံုတန္း
တစ္ေခါက္ေရာက္သြားတုန္း ကြန္တိန္နာကားႀကီးနဲ႕ ပြဲရံုထဲကို ပစၥည္းေတြ သယ္ခ်ေနတဲ့ ယူနီေဖာင္း၀တ္ေတြကို
ေတြ႕သဗ်။ မေနႏိုင္လို႕ စပ္စုတဲ့သူတစ္ေယာက္ကို ေဘးကတစ္ေယာက္ ျပန္ေျပာပံုက
တပ္ရင္းေတြမွာ ထားစရာေနရာမရွိလို႕ ပြဲရံုေတြမွာ လာသိမ္းထားတာ လို႕လည္း
ေျပာလိုက္ေရာ မ်က္ႏွာနီရဲသြားတဲ့ တာ၀န္ရွိသူကိုၾကည့္ရင္း ...... ဟုတ္ကဲ့. ......
ရင္ထဲမွာ
လိႈက္လိႈက္လွဲလွဲကို နာၾကင္မိပါတယ္။
သူ႕စာေလးလည္း
ဖတ္ၿပီးေရာ မင္းကြာ ဒို႕ႏိုင္ငံကို ကမၻာေက်ာ္ေအာင္ သူမ်ားနဲ႕မတူတဲ့ ေအာ္လ္တာကြက္၊
ပန္႕ခ္ဒီဇိုင္းေတြနဲ႕ ေဖာ္ေဆာင္ေပးထားတာ ဂုဏ္ယူစရာကြ လို႕ မိုက္တူးကိုလည္း
ေျပာလိုက္ေရာ၊ မင္းကြာ ေျပာရက္လိုက္တာ မင္းၾကည့္ၿပီး ငါေတာင္ အေတာ္ရင္နာမိတယ္ကြာတဲ့..............
ကုလ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ျမန္မာစစ္ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊႏွင့္ ေတြ႕ဆံုမည္
ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း(၀ဲ-ဒုတိယ) က်ဳံဒါးကယ္ဆယ္ေရးစခန္းတြင္ ဒုကၡသည္မိသားစုတစုကို အားေပးစကား ေျပာၾကားေနစဥ္။ ေမ ၂၂၊ ၂၀၀၈။
ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေလေဘးဒုကၡသည္ ၂.၅
သန္းအတြက္ ႏုိင္ငံတကာ ကယ္ဆယ္
ေထာက္ပံ့ေရးမ်ား ပိုမုိဖြင့္ေပးဖုိ႔ စစ္အစိုးရ ေခါင္းေဆာင္မ်ားအား ဖိအားေပး
တုိက္တြန္းေနတဲ့ ကုလသမဂၢ အတြင္းေရး
မႉးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္း (Ban Ki-moon) ဟာ
ဆုိင္ကလုံး ေလျပင္းမုန္တုိင္းဒဏ္ အႀကီး
အက်ယ္ ခံလုိက္ရတဲ့ ဧရာ၀တီတုိင္းကို ၾကာသပေတးေန႔က သြားၾကည့္ပါတယ္။
ဘန္ကီမြန္း စီးနင္းလုိက္ပါသြားတဲ့ ရဟတ္
ယာဥ္ ဧရာ၀တီတုိင္းက အထိအနာဆုံး ေဒသမ်ားအေပၚမွာ ပ်ံ၀ဲၾကည့္ၿပီး ကယ္ဆယ္ေရးစခန္းမ်ားကိုလည္း ၀င္ေရာက္ရပ္နား ၾကည့္႐ႈပါတယ္။ ေလေဘးဒုကၡသည္ အမ်ဳိးသမီးတဦးအား စိတ္မပ်က္ပါနဲ႔၊ ကူညီဖုိ႔
ကုလသမဂၢ ေရာက္လာပါၿပီလုိ႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က အားေပးစကား ေျပာၾကားခဲ့ပါ
တယ္။
၃ နာရီၾကာ အဲဒီလို စစ္ေဆး မၾကည့္႐ႈမီ ဘန္ကီမြန္းဟာ စစ္အစိုးရ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္နဲ႔ ရန္ကုန္မွာ ေတြ႕ဆုံပါတယ္။ အေသအေက်၊ အပ်က္အစီးက
ႀကီးမားလြန္းလို႔ ျမန္မာႏုိင္ငံ တႏုိင္ငံတည္းအေနနဲ႔ မကုိင္တြယ္ႏုိင္ပါဘူး၊ ႏုိင္ငံတကာ
ရဲ႕ အကူအညီ၊ အေထာက္အပံ့မ်ား လုိအပ္တယ္လို႔ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္က ရွင္းျပပါ
တယ္။ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးသိန္းစိန္ကေတာ့ ေလေဘးကယ္ဆယ္ေရးအဆင့္
ၿပီးစီးသြားလို႔ ျပန္လည္ထူေထာင္ေရးလုပ္ဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္ေနၿပီလို႔ ျပန္ေျပာပါတယ္။
ဘယ္ေလာက္အထိ ပ်က္စီးသြားတယ္ဆုိတာ မွန္မွန္ကန္ကန္၊ တိတိက်က် စူးစမ္းဖုိ႔ လုိအပ္ေသးတယ္လို႔ အာဆီယံအတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္ ဆူရင္ ပစ္ဆူ၀န္ (Surin Pitsuwan)
ကလည္း စစ္အစိုးရကုိ ျပစ္တင္ေ၀ဖန္လိုက္ပါတယ္။
ေမလ ၃ ရက္ေန႔ နာဂစ္ဆုိင္ကလုံး ေလျပင္းမုန္တုိင္း က်ၿပီးကတည္းက ကုလသမဂၢ အတြင္းေရးမႉးခ်ဳပ္အေနနဲ႔ စာေရးလို႔လည္း စာမျပန္၊ တယ္လီဖုန္းဆက္လုိ႔လည္း တယ္လီဖုန္းမကိုင္တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မႉးႀကီးသန္းေရႊနဲ႔ မစၥတာဘန္ကီမြန္း ဒီကေန႔
ေနျပည္ေတာ္မွာ သြားေရာက္ေတြ႕ဆုံဖို႔ အစီအစဥ္ရွိပါတယ္။
