အေမရိကန္စစ္သေဘၤာ(၃) စီးႏွင့္ ျပင္သစ္သေဘၤာ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚအနီး ေရာက္ၿပီ
NEJ/ ၁၇ ေမ ၂၀၀၈
ျမန္မာႏုိင္ငံ ဧရာ၀တီတုိင္းမွ မုန္တုိင္းဒုကၡသည္မ်ား ကူညီရန္အတြက္ စစ္အစိုးရခြင့္ျပဳခ်က္မယူဘဲ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း အေမရိကန္ ၀င္ေရာက္ေရးကိစၥ အျမန္စဥ္းစားရန္ အေမရိကန္ ေအာက္လႊတ္ ေတာ္ အမတ္မ်ားက အေမရိကန္သမၼတထံ ေသာၾကာေန႔က ေတာင္းဆုိလုိက္သည္။
ျပင္သစ္၊ ၿဗိတိန္၊ ဂ်ာမဏီ၊ ဒိန္းမတ္ႏွင့္ အျခားးႏုိင္ငံမ်ား၏ ေထာက္ခံမႈျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္း လူမႈေရးအကူအညီအေျခခံၿပီး အေမရိကန္ ၀င္ေရာက္ေရးကိစၥ စဥ္းစားရန္ အေမရိကန္သမၼတဘုရွ္ ထံ အေမရိကန္ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္ (၄၀) ေက်ာ္က စုေပါင္းစာေရး ေတာင္းဆုိလုိက္ျခင္း ျဖစ္သည္။
အစိုးရတရပ္အေနျဖင့္္ မိမိျပည္သူမ်ားအေပၚ ကာကြယ္ႏုိင္စြမ္းမရွိေတာ့လွ်င္ လူမႈေရးကိစၥ အေျခ ခံၿပီး ႏုိင္ငံတကာ အသုိင္းအ၀န္းက စစ္ေရးနည္းျဖင့္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ႏုိင္ခြင့္ရွိသည္ဟု ၿဗိိတိသွ်ႏုိင္ငံျခားေရး၀န္ႀကီးေျပာၿပီး မၾကာခင္ အေမရိကန္ေအာက္လႊတ္ေတာ္အမတ္မ်ားက ယခုကဲ့သို႔ ေတာင္းဆုိျခင္းျဖစ္သည္။
ေလာေလာဆယ္ ျမန္မာကမ္းေျခႏွင့္ မုိင္ (၆၀) ေက်ာ္ ကပၸလီပင္လယ္ျပင္တြင္ USS Essex, USS Juneau ႏွင့္ USS Harpers အေမရိကန္ ေရတပ္သေဘၤာ (၃) စီးေရာက္ေနၿပီး ဧရာ၀တီတုိင္း ဒုကၡသည္မ်ားအား ကူညီရန္အသင့္ ရွိေနသည္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္မွ မီးစိမ္းျပသည္ႏွင့္ ဧရာ၀တီတုိင္းသို႔ တုိက္႐ိုက္ေမာင္းတက္ႏုိင္မည့္ ကမ္းတက္ေရယာဥ္မ်ား၊ ေခတ္မီခြဲစိတ္ခန္းမ်ားကုိ နာရီပုိင္းအတြင္း ျမန္မာကမ္းေျခေရာက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္သည္ဟု အေမရိကန္စစ္ဖက္အရာရွိမ်ားက ေျပာသည္။
ကပၸလီပင္လယ္ျပင္ ႏုိင္ငံတကာေရပုိင္နက္တြင္ အသင့္ရွိေနသည့္ အေမရိကန္ စစ္သေဘၤာမ်ားတြင္ ရဟတ္ယာဥ္ (၂၃) စီး၊ ကမ္းတက္ေရယာဥ္ (၃) စီးႏွင့္ မရိန္းစစ္သား (၁,၈၀၀) ေက်ာ္ ပါ၀င္သည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္ကမူ အေမရိကန္စစ္သေဘၤာမ်ား ကူညီမည့္ကိစၥကုိ စဥ္းစားေနပါသည္ဟုသာ အေၾကာင္းျပန္ထားဆဲျဖစ္သည္။
ထုိအေတာအတြင္း ျမန္မာေရပုိင္နက္အနီးသို႔ ျပင္သစ္မွ စစ္သေဘၤာ(၁) စီး ေစလႊတ္ထားသည္ဟု ကုလသမဂၢဆုိင္ရာ ျမန္မာသံအမတ္က စြပ္စြဲသည္။ သုိ႔ေသာ္ ထုိသေဘၤာမွာ ျမန္မာဒုကၡသည္မ်ား ကူညီရန္ ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းမ်ား တင္ေဆာင္ထားသည့္ သေဘၤာသာျဖစ္ၿပီး စစ္သေဘၤာ မဟုတ္ေၾကာင္း၊ စေနေန႔တြင္ ဧရာ၀တီတုိင္းႏွင့္ မလွမ္းမကမ္း ႏုိင္ငံတကာေရျပင္တြင္ ျပင္သစ္ သေဘၤာေရာက္မည္ဟု ကုလသမဂၢဆုိင္ရာ ျပင္သစ္သံအမတ္ႀကီး Jean-Maurice Ripert က ေခ်ပေျပာဆုိသည္။
အဆုိပါ ျပင္သစ္သေဘၤာတြင္ အစားအစာ ေဆး၀ါး စသည့္ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္း တန္ခ်ိန္ (၁,၅၀၀)၊ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚတေလွ်ာက္ အသြားအလာ ခက္သည့္ ေနရာမ်ားထိ ေတာက္ေလွ်ာက္ ခုတ္ေမာင္းႏုိင္သည့္ စက္ေလွငယ္မ်ား၊ ေလေၾကာင္းမွ အစားအစာ ခ်ေပးရန္ ရဟတ္ယာဥ္ အငယ္စားမ်ား၊ ဆရာ၀န္မ်ား ပါ၀င္သည္ဟု ျပင္သစ္သံအမတ္ႀကီး မစၥတာ Ripert က ေျပာသည္။
ေလာေလာဆယ္တြင္ ျမန္မာစစ္အစိုးရဘက္မွ ျမန္မာေရပုိင္နက္သို႔ ျပင္သစ္ကယ္ဆယ္ေရး သေဘၤာ ၀င္ေရာက္ခြင့္ ျငင္းဆန္ထားဆဲျဖစ္ၿပီး ကယ္ဆယ္ေရးပစၥည္းမ်ားကုိိ ေလေၾကာင္းႏွင့္ ရန္ကုန္သို႔ပို႔ရန္သာ အေၾကာင္းျပန္ထားသည္ဟု ၎က ဆက္လက္္ေျပာၾကားသည္။ ။
Saturday, May 17, 2008
အေမရိကန္စစ္သေဘၤာ(၃) စီးႏွင့္ ျပင္သစ္သေဘၤာ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚအနီး ေရာက္ၿပီ
ေရယာဥ္စြန္႔ခြာသူမ်ား ေရတပ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထား
ေရယာဥ္စြန္႔ခြာသူမ်ား ေရတပ္ဌာနခ်ဳပ္တြင္
ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထား
ဗထူး။ ေမ ၁၇၊ ၂၀၀၈
မုန္တုိင္းတိုက္ခတ္စဥ္ မိမိတို႔ေရယာဥ္မ်ားမွ စြန္ခြာသြားသည့္ အရာရွိႏွင့္ (ေရ)တပ္သားမ်ားအား ခ်ဳပ္ေႏွာင္ထားသည္။
သီလ၀ါဆိပ္ကမ္းတြင္ထားသည့္ စစ္ေရယာဥ္မွ အရာရွိႏွင့္ ေရတပ္သားမ်ားက ျပင္းထန္သည့္ မုန္တိုင္းက်ေရာက္စဥ္ ကုန္းေပၚသို႔တက္ကာ ေရယာဥ္အား စြန္႔ခြာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
တိက်သည့္မိုးေလ၀သခန္႔မွန္းခ်က္ ေပးပို႔ျခင္းမရွိသည့္အတြက္ စစ္အစိုးရေရတပ္မွ စက္ဘက္ ေရယာဥ္ ၈ စင္း နစ္ျမဳပ္ခဲ့ၿပီး အဆိုပါသတင္းအား စစ္အစိုးရမွ အတိအလင္း ေၾကညာခဲ့ျခင္း မရွိသည့္အတြက္ တပ္မေတာ္(ေရ)အတြင္း အဆုိပါကိစၥႏွင့္ပတ္သက္၍ မေက်နပ္မႈမ်ား ျဖစ္ေပၚ ေနသည္။
“သီလ၀ါမွာတာ၀န္က်တဲ့ ေရယာဥ္က အရာရွိအပါအ၀င္ ၁၃ ေယာက္ကို ဧရာ၀တီေရတပ္စခန္း ဌာခ်ဳပ္မွာ ခ်ုဳပ္ထားတယ္၊ ေရယာဥ္စြန္႔ခြာမႈနဲ႔ အေရးယူမဲ့သေဘာပဲ၊ တခ်ိဳ႕တပ္သားေတြကို အက်ယ္ခ်ဳပ္သေဘာမ်ိဳးထားတယ္လို႔ သိရတယ္၊ မုန္တုိင္းကျပင္းေတာ့ တခ်ိဳ႕ေတြက ကမ္းကပ္ ၿပီး ကုန္းေပၚတက္ၾကတာ၊ ေပ်ာက္တာေတြလည္းရွိေနတယ္၊ ေရထဲမွာေပ်ာက္တာလား၊ စြန္႔ခြာ ၿပီး ျပန္သတင္းမပို႔ေတာ့တာလားဆိုတာ မသိရဘူး”ဟု အမည္မေဖာ္လုိသည့္ တပ္မေတာ္(ေရ) အရာရွိတဦးက ဆိုသည္။
မုန္တုိင္းတုိက္ခတ္မႈေၾကာင့္ ရန္ကုန္တိုင္းႏွင့္၊ ဧရာ၀တီတုိင္းအတြင္းရွိ တပ္မ်ားႏွင့္ မိသားစု၀င္ မ်ား၏ ေနအိမ္မ်ား ပ်က္စီးခဲ့ရၿပီး ေရတပ္မွ မိးသားစုမ်ားအပါအ၀င္ ၃၀၀၀ ခန္႔ အိုးမဲ့အိမ္မဲ့ ျဖစ္သြားခဲ့ရသည္ဟု ၎က ဆက္လက္ေျပာဆုိသည္။
မုန္တိုင္းက်ေရာက္စဥ္ ေရျပင္၌ တာ၀န္ယူေနရသည့္ စစ္ေရယာဥ္မ်ား ထိခုိက္ဆုံးရႈံးမႈမ်ားကို အတိအက် မေဖာ္ျပေသာ္လည္း ဧရာ၀တီ၊ ဖ်ာပုံ၊ ဘုိကေလးႏွင့္ အျခားေဒသမ်ားရွိ စစ္ေရယာဥ္ အုပ္စုမွ ေရယာဥ္မ်ားလည္း ပါ၀င္သည္ဟုဆုိသည္။
“ကမ္းကိုကပ္ၿပီးမွ စြန္႔ခြာၾကတာ မ်ားတယ္၊ အခု အဲ့ဒီ ၈ စင္းလုံးေတာ့ ျပန္ဆယ္ၿပီးၿပီ၊ အပ်က္ အစီးကေတာ့ ေရထဲျမဳပ္သြားတဲ့ နာရီလိုပဲျဖစ္မွာေပါ့”ဟု ေရတပ္သားတဦးက ေျပာသည္။
မုန္တုိင္းဒဏ္ခံရၿပီးေနာက္ ပ်က္စီသြားသည့္ အိုးအိမ္မ်ားကို ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးေန ေသာ္လည္း အရာရွိမ်ားသာ ဦးစားေပးစနစ္ျဖင့္ ျပဳျပင္လုပ္ေဆာင္ေနသည့္အတြက္ စိတ္ပ်က္မိ ေၾကာင္း ၎က ဆက္လက္ေျပာဆိုသြားခဲ့သည္။
Friday, May 16, 2008
ေသာၾကာေန႔ (၁၆.၅.၂၀၀၈) တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ အလွဴခံဌါနမ်ားမွ ေကာက္ခံရရွိေသာ ေငြေပါင္း
ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ၿပည္ပေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ၿမန္မာမ်ား (စကၤာပူ) မွ ၁၆.၅.၂၀၀၈ (ေသာၾကာေန႔) တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ အလွဴခံဌါနမ်ားမွ ေကာက္ခံရရွိေသာ ေငြေပါင္းမွာ S$ ၂၂၁၃.၀၀ တိတိၿဖစ္ပါ သည္။
ၿပည္ပေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ၿမန္မာမ်ား (စကၤာပူ)
ၾကႆပေတးေန႔ (၁၅.၅.၂၀၀၈) တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ အလွဴခံဌါနမ်ားမွ ေကာက္ခံရရွိေသာ ေငြေပါင္း
ၾကႆပေတးေန႔ (၁၅.၅.၂၀၀၈) တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ
အလွဴခံဌါနမ်ားမွ ေကာက္ခံရရွိေသာ ေငြေပါင္း
ေလေဘးဒုကၡသည္မ်ားအတြက္ ၿပည္ပေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ၿမန္မာမ်ား (စကၤာပူ) မွ ၁၅.၅.၂၀၀၈ (ၾကႆပေတးေန႔) တြင္ စကၤာပူႏိုင္ငံရွိ အလွဴခံဌါနမ်ားမွ ေကာက္ခံရရွိေသာ ေငြေပါင္းမွာ S$ ၂၂၈၀.၀၀ တိတိ
ၿဖစ္ပါ သည္။
ၿပည္ပေရာက္မ်ဳိးခ်စ္ၿမန္မာမ်ား (စကၤာပူ)
ေလေဘးသင့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို အျမန္ဆံုးကူညီရန္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ား ႏိႈးေဆာ္
ေလေဘးသင့္ ဒုကၡသည္မ်ားကို အျမန္ဆံုးကူညီရန္ ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာမ်ား ႏိႈးေဆာ္ဧရာဝတီ
ေမ ၁၅၊ ၂၀၀၈
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာအေရးလႈပ္ရွားေနေသာ အဖြဲ႕အစည္းအသီးသီးက ျမစ္ဝကၽြန္းေပၚေဒသရွိ ေလေဘး ဒုကၡသည္မ်ားကို အျမန္ဆံုး ကယ္ဆယ္ျခင္း ျပဳရန္ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ အၿမဲတမ္း အဖြဲ႕ဝင္မ်ား ျဖစ္ၾကေသာ အေမရိကန္၊ ၿဗိတိန္ ႏွင့္ ျပင္သစ္ ႏိုင္ငံတို႔အား ေတာင္းဆိုလိုက္သည္။
ျမန္မာစစ္အစိုးရက ကုလသမဂၢ ကူညီေရး အဖြဲ႕မ်ားကို လက္ခံသည့္တိုင္ေအာင္ ထိေရာက္ေသာ ကယ္ဆယ္ေရးလုပ္ငန္း မ်ား လုပ္ေဆာင္ႏို္င္ျခင္း မရွိေသးသျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ အတိုက္အခံ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက ထပ္မံ ေတာင္းဆို လိုက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။
“အခုအခ်ိန္က အလုပ္လုပ္ရမယ့္အခ်ိန္ပါ။ ခင္ဗ်ားတို႔မွာ ရဟတ္ယာဥ္ေတြ၊ သေဘၤာေတြနဲ႔ ကယ္ဆယ္ေရး ပစၥည္းေတြ အဆင္သင့္ရွိတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရနဲ႔ တ႐ုတ္အစိုးရရဲ႕ ခြင့္ျပဳခ်က္ကို ေစာင့္တဲ့ အလုပ္ ရပ္လိုက္ ပါေတာ့။ ခ်က္ခ်င္း အကူအညီေတြ ပို႔လႊတ္ေပးၾကပါ” ဟု အေမရိကန္ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားမႈ အဖြဲ႕ (USCB) ၏ ဒါ႐ိုက္တာ ဦးေအာင္ဒင္က အေမရိကန္ႏိုင္ငံ့ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသို႔ လိပ္မူေပးပို႔သည့္ စာတြင္ ေရးသားထားသည္။
အလားတူ အျခားေသာ အဓိက ျမန္မာအတိုက္အခံအဖြဲ႔အစည္း တခုျဖစ္သည့္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံအေျခစိုက္ ျမန္မာ့အေရး လႈပ္ရွားမႈအဖြဲ႔ (UKCB) သည္လည္း လာမည့္ စေနေန႔တြင္ အေမရိကန္သံ႐ံုး၊ ျပင္သစ္သံ႐ံုးႏွင့္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံျခားေရး႐ံုးမ်ား ေရွ႕တြင္ ဆႏၵျပမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ႏိႈးေဆာ္ထားသည္။
UKCB ၏ ဒါ႐ိုက္တာ မာ့ခ္ဖာမနာကလည္း “က်ေနာ္တို႔ အျဖစ္မွန္ကို ရင္ဆိုင္မွျဖစ္မယ္။ ခုလို အခ်ိန္ဆြဲေနရင္ တေန႔ထက္ တေန႔ လူေတြရဲ႕ အသက္ေတြ ဆံုး႐ႈံးကုန္ေတာ့မယ္။ အဂၤလန္၊ အေမရိကန္နဲ႔ ျပင္သစ္ ႏိုင္ငံရဲ႕ ကယ္ဆယ္ေရး သေဘၤာ ေတြက ပင္လယ္ဝထိ ေရာက္ေနၿပီ။ အစာငတ္၊ ေဆးမရွိလို႔ ဘယ္ေလာက္မွ မေဝးေတာ့တဲ့ ေနရာက ေထာင္ေပါင္းမ်ား စြာေသာ လူေတြ ေသကုန္တာကို ဒီတိုင္းထိုင္ၾကည့္ေနေတာ့ မွာလား” ဟု ေျပာသည္။
ျပည္ပေရာက္ ျမန္မာအတိုက္အခံ အဖြဲ႕အစည္း အသီးသီးက ေတာင္းဆိုစာမ်ားကို အေမရိကန္၊ ႏွင့္ ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ သမၼတ မ်ားႏွင့္ အဂၤလန္ႏိုင္ငံ ဝန္ႀကီးခ်ဳပ္ထံသို႔ ေပးပို႔ ေနခ်ိန္တြင္ ယေန႔မွစ၍ သံုးရက္တိုင္တိုင္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ တြင္ သံဃာအဖြဲ႕တဖြဲ႕က ဒုကၡသည္မ်ား အတြက္ အစာငတ္ခံ ဆႏၵျပမည္ျဖစ္သည္။
ယမန္ေန႔ကလည္း ျမန္မာျပည္မွ သံဃာမ်ားကို ကိုယ္စားျပဳသည့္ သံဃာတပါးက ကုလသမဂၢ လံုၿခံဳေရးေကာင္စီ၏ အေထြေထြ အတြင္းေရးမႉးကို ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ အျမန္ဆံုး သြားေရာက္ကူညီပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံ ေရးသားထားသည့္ စာမ်ားကို အေမရိကန္ ႏိုင္ငံတြင္ ျဖန္႔ေဝလွ်က္ရွိေၾကာင္း သိရသည္။“က်ဳပ္တို႔ ႏိုင္ငံသားေတြ ငတ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ က်ဳပ္တို႔လည္း မစားေတာ့ဘူး။ UN က လူေတြငတ္ေနတာကို ထိုင္ၾကည့္ေန တယ္။ ကမၻာႀကီးတခုလံုးက ဘယ္လိုကူရမလဲ လို႔ ေစာင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ စစ္အစိုးရကေတာ့ လွဴတဲ့ပစၥည္းေတြကို ခိုးေန တယ္” ဟု ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္သို႔ ဧည့္ပါေမာကၡအျဖစ္ ေရာက္ရွိေနသူ ျမန္မာဘုန္းေတာ္ႀကီး တပါးက ေျပာသည္။
လပြတၱာက ျပန္ခဲ့တယ္
လပြတၱာက ျပန္ခဲ့တယ္ဧရာဝတီ ေမ ၁၅၊ ၂၀၀၈
ထိုင္းႏိုင္ငံ ခ်င္းမိုင္အေျခစိုက္ ဧရာဝတီ႐ံုးမွ အယ္ဒီတာတဦးႏွင့္ မုန္တိုင္းဒဏ္ ခံခဲ့ရေသာ လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္မွ ရန္ကုန္သို႔
ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာသည့္ ဧရာဝတီ
သတင္းေထာက္တဦးတို႔ ေမလ ၁၅ ရက္ေန႔က
အင္တာနက္ေပၚတြင္ ခ်က္တင္ လုပ္ခဲ့သည္မ်ားကို တိုက္႐ိုက္ တင္ျပေပးလိုက္ပါသည္။
သတင္းေထာက္။ ။ မဂၤလာပါအကို။ က်ေနာ္ျပန္လာပါၿပီ။
အယ္ဒီတာ။ ။ ႀကိဳဆိုပါတယ္ဗ်ာ။ ခရီးစဥ္ ဘယ္လိုလဲ။
သတင္းေထာက္။ ။ အသက္မေသလို႔ ျပန္ေတြ႕ရတာပါ။ အရမ္းကို ဒုကၡေရာက္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္လိုခ်င္တာေတြ ရခဲ့တယ္။
အယ္ဒီတာ။ ။ ေတြ႕ခဲ့တာေတြျပန္ေရးေပါ့။
သတင္းေထာက္။ ။ ရြာေတြဘက္ သြားမယ္ျပင္ေတာ့ မုန္တိုင္းမိတယ္။ ျမစ္လယ္မွာေလ။ ေတာ္ေသးတယ္ မုန္တိုင္းက မိုးပဲရြာလို႔။ မေန႔က ျပန္လာေတာ့ ကားေမွာက္မလိုျဖစ္တယ္။ က်ေနာ့္ တသက္ေတာ့ ဒီေလာက္ၾကမ္းတဲ့ ခရီး မသြားဖူး ေသးဘူး။
အယ္ဒီတာ။ ။ ဂုဏ္ယူပါတယ္ကြာ။
သတင္းေထာက္။ ။ က်ေနာ္ေတာ့ ဂုဏ္ယူတဲ့စိတ္ထက္ ျပန္ေတြးၿပီး ေၾကာက္ေနတယ္။ ျမစ္လယ္မွာသာ ေသရင္ေတာ့ ငါလည္း ငါးတြတ္ခံရၿပီလို႔ ထင္ေနတာ။ ၿပီးေတာ့ ဆယ္သူမဲ့ ေပါေလာေပၚေနမယ္ ဆိုရင္… ဆိုၿပီး လန္႔ေနတာ။ အခုေတာ့ လည္း အဲဒီစိတ္ကို ရယ္ခ်င္ေနပါတယ္။ ရွက္လည္း ရွက္မိပါတယ္။
အယ္ဒီတာ။ ။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ခံစားမႈကို က်ေနာ္နားလည္ပါတယ္ဗ်ာ။
သတင္းေထာက္။ ။ အကိုေရ လပြတၱာက ဘိုကေလးထက္ ပိုဆိုးတယ္တဲ့ဗ်။ လပြတၱာက တာဝန္ရွိသူ တေယာက္ေျပာဖူး တာက ေသတဲ့သူ ၂၀၀၀၀ တဲ့။ ဒါေပမယ့္ ခုက်ေတာ့ လပြတၱာ ၾကက္ေျခနီ အသင္းကေန ရထားတဲ့ စာရင္းအရ လပြတၱာ တၿမိဳ႕တည္းတင္ ၁၂၀၀၀၀ ေသတယ္လို႔ အတိအက် ရထားတယ္။ ေတာ္ေတာ္ကို ဆိုးတာ။
အယ္ဒီတာ။ ။ ကယ္ဆယ္ေရးေတြ အေၾကာင္းေကာ ေျပာပါဦး။
သတင္းေထာက္။ ။ ေျပာရရင္ေတာ့ ၾသခ်ရေတာ့မယ္။ မလံုေလာက္ဘူး ... ။
အယ္ဒီတာ။ ။ ေျပာပါဦး။
သတင္းေထာက္။ ။ နမိုးနီးယားနဲ႔ ဝမ္းေရာဂါေတြ ျဖစ္ေနတယ္။ ကာလဝမ္းေရာဂါ အဆင့္ေတာ့ မေရာက္ေသးဘူးေပါ့။ ဒါေပမယ့္ ဒီပံုစံအတိုင္း ဆက္သြားရင္ ေသခ်ာေပါက္ ျဖစ္ေတာ့မွာ။
အယ္ဒီတာ။ ။ မိုးရြာတာရယ္။ အမိုးအကာ မလံုေလာက္တာရယ္ေၾကာင့္ အဖ်ားဝင္ၾကတာ ျဖစ္မယ္ထင္တယ္။
သတင္းေထာက္။ ။ ကုလသမဂၢကလည္း ဆန္ပဲေပးႏိုင္တယ္။ က်န္တာ ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ က်န္တဲ့ အဖြဲ႕ေတြလည္း ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာမွ ထိထိေရာက္ေရာက္ မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူး။
အယ္ဒီတာ။ ။ ဒါဆို ဒုကၡသည္ေတြ ဘယ္လို ရပ္တည္ေနၾကလဲ။ ဘယ္သူက သူတို႔ကုိ တိုက္႐ိုက္ ကူညီလဲ။
သတင္းေထာက္။ ။ ဓာတ္ပံုေတြ ျမင္ရင္ သိလိမ့္မယ္။ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးလဲဆိုတာ။ ရြာေတြမွာလည္း ေတာ္ေတာ္ဆိုးတယ္။ ဒုကၡသည္အားလံုး ၿမိဳ႕ေပၚက ကယ္ဆယ္ေရး စခန္းေတြဆီ မေရာက္ႏိုင္ေသးဘူး။ ကယ္ဆယ္ေရးက အသက္ရွင္တဲ့သူေတြ ရွာေဖြတာ သိပ္မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူ႔ကို အျပစ္တင္လို႔ တင္ရမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး။ အလွဴရွင္ေတြက တိုက္႐ိုက္လွဴႏိုင္ တယ္။ လွဴလည္း လွဴၾကပါတယ္။ ရန္ကုန္နဲ႔ နယ္ေပါင္းစံုက လွဴၾကတာ။ ဒါေပမယ့္ မလံုေလာက္ဘူး။
အယ္ဒီတာ။ ။ တခ်ိဳ႕သတင္းေတြမွာ UN ကဆန္ကို အာဏာပိုင္ေတြက ေရာင္းတယ္လို႔ သိရတယ္။ အဲဒါကေကာ … ။
သတင္းေထာက္။ ။ အဲလိုေတာ့လည္း မေတြ႕ရပါဘူး။ ေလာေလာဆယ္ ခက္ေနတာက ဒုကၡသည္ေတြကို အာဟာရျဖစ္ ေအာင္ ေကၽြးဖို႔လိုတယ္။ ရိကၡာကဆန္ပဲ ေပးတာ။ ဆန္ေပး႐ံုန႔ဲတင္ မလံုေလာက္ဘူး။ ဆန္ဆိုတာ အဓိက အစားအစာေပမယ့္ ဆန္တခုတည္းေပး႐ံုနဲ႔ အာဟာရမျဖစ္ႏိုင္ဘူးေလ။ လူေတြ အရမ္း ဒုကၡေရာက္ေနတယ္။ အဝတ္အထည္လည္း မရၾကဘူး။
အယ္ဒီတာ။ ။ အမိုးအကာေကာ လံုေလာက္ရဲ႕လား..။
သတင္းေထာက္။ ။ မိုးေတြရြာေတာ့ အမိုးအကာမရွိတဲ့ ေနရာေတြမွာ ခိုက္ခိုက္တုန္ေအာင္ ခ်မ္းေနၾကတဲ့ ျမင္ကြင္းက က်ေနာ့္ကို ဆို႔နင့္ေၾကကြဲေစတယ္။ ေတာ္ေတာ္ သနားဖို႔ေကာင္းတယ္။ ကုလသမဂၢရဲ႕ အခန္းက႑က ေမးခြန္းထုတ္ဖို႔လိုၿပီ။ ဘာေတြ လုပ္ေနလဲ။ ဘယ္မွာလဲ အကူအညီဆိုတာ။
အယ္ဒီတာ။ ။ အစိုးရဆီမွာ အကူအညီေပးခြင့္ရဖို႔ သူတို႔ ေတာင္းဆိုေနတာပဲေလ။
သတင္းေထာက္။ ။ ဆန္ေလးေပးတာနဲ႔ ေဆးေလး တခြက္ႏွစ္ခြက္ ေပးတာကို အကူအညီလို႔ ေျပာေနတာလား။ ဘယ္လို နားလည္ ရမလဲ။ ကုလသမဂၢမေရာက္ခင္က လူေတြ ဆန္ျပဳတ္ ေသာက္ရတယ္။ ေရာက္လာေတာ့ အခုလူေတြ ဆန္ၾကမ္း စားရတယ္။ ကလိုရင္းခတ္ထားတဲ့ ေရေသာက္ရတယ္။ ဘီစကစ္ တခ်ပ္ ႏွစ္ခ်ပ္ စားရတယ္။ အကူအညီဆိုတာ ဒါလား ခင္ဗ်ား။ စားရတဲ့ ဆန္ၾကမ္းက မီးဒံုး ဆိုတဲ့ ဆန္ၾကမ္းပါ။
အယ္ဒီတာ။ ။ မဂၤလာဒံုေလဆိပ္မွာ US က အေထာက္အပံ့ ေတြ ေလယဥ္ ၆ စင္းနဲ႔ ေရာက္ေနၿပီေလ။ အားလံုးက ႏိုင္ငံတကာ အဆင့္မီ ပစၥည္းကိရိယာေတြခ်ည္းပဲ။
သတင္းေထာက္။ ။ အဲဒီဆန္ေတြက အနီးအနားပတ္ဝန္းက်င္.. ေျမာင္းျမတို႔ ဘာတို႔က ဝယ္ခဲ့တဲ့ ဆန္ၾကမ္းေတြ။ က်ေနာ္ေတာ့ စိတ္တုိလြန္းလို႔ အကုန္လံုးကို ထိုင္ဆဲေနခဲ့တာ။
အယ္ဒီတာ။ ။ ဥပမာအားျဖင့္ စြမ္းအင္ျမင့္ ဘီစကစ္ေတြဆို ဒုကၡသည္ေတြဆီ မေရာက္ဘူးလို႔ ၾကားတယ္။ ေကာလာဟလ သတင္းေတြ အရေတာ့ အာဏာပိုင္ေတြက အလွဴပစၥည္းေတြကို အရင္ယူတယ္တဲ့…။
သတင္းေထာက္။ ။ မုန္တိုင္းတိုက္ၿပီးတာ ၁၃ ရက္ေက်ာ္ၾကာၿပီဗ်ာ..။ သူတို႔ေတြ ကံဆိုးၾကတယ္။
အယ္ဒီတာ။ ။ သူတို႔ေတြ ႏိုင္ငံျခားက လာတဲ့ ယာယီတဲ အျပာေရာင္ေလးေတြ ရတယ္ မဟုတ္လား။ လႈိင္သာယာက ဓာတ္ပံုမွာ ျမင္ရတယ္။
သတင္းေထာက္။ ။ ျမင္ခဲ့ရပါတယ္။ အလံုး ၁၀၀ ေလာက္။ လပြတၱာမွာ။ အဲဒါက ဟန္ျပပါ။ တကယ္ဘယ္လိုေနရတယ္ ဆိုတာ။ ေသခ်ာေလ့လာမွ သိရတာ။
အယ္ဒီတာ။ ။ ဟာ..တကယ္..။
သတင္းေထာက္။ ။ သာမန္လာၾကည့္႐ံုနဲ႔ မသိႏိုင္ဘူး။ လူေတြနဲ႔ စကားေျပာၾကည့္မွ သိလာရတာ။ က်ေနာ္ေလ သူတို႔ကို ဘယ္လိုမ်ား ကူညီႏိုင္ပါ့မလဲလို႔ စဥ္းစားမိတယ္။ ေျပာရင္းနဲ႔ စိတ္ထိခိုက္တယ္ အကိုေရ။
အယ္ဒီတာ။ ။ သိပ္ေတာ့မေမွ်ာ္လင့္နဲ႔ဗ်ာ။ က်ေနာ္တို႔ ဂ်ာနယ္လစ္ေတြဆိုတာ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္း တင္ျပႏိုင္ဖို႔က ပုိအေရးႀကီးတယ္။ ဒီခရီးနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ အေကာင္းဆံုးေရးႏိုင္ရင္ လံုေလာက္ပါၿပီ။
သတင္းေထာက္။ ။ ဟုတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်ေနာ္တခုေတာ့ ဝန္ခံမယ္။ က်ေနာ့္အေရးအသားေတြမွာ ဒုကၡသည္ေတြ ဘက္က ဘက္လိုက္ေရးတာေလးေတြ ပါေကာင္းပါလိမ့္မယ္ဗ်ာ။ ဒါဟာ က်င့္ဝတ္ကို ခ်ိဳးေဖာက္တယ္ ဆိုရင္ေတာ့ က်ေနာ္ ေဖာက္မယ္။ အခုေရးတာေတြ ဖတ္ၾကည့္တာနဲ႔တင္ ဘယ္ေလာက္ ဆိုးတယ္ဆိုတာ အကိုနားလည္လိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။
အယ္ဒီတာ။ ။ ခင္ဗ်ား လြတ္လြတ္လပ္လပ္သာ ေရးပါ။
သတင္းေထာက္။ ။ က်ေနာ္ စကားေျပာခဲ့တဲ့ ကုလသမဂၢ ဝန္ထမ္းေတြက ဒုကၡသည္ေတြကို အျပစ္တင္တယ္ဗ်။ ဒီဒုကၡ သည္ေတြက ဘယ္ေလာက္ပဲ ဆန္ေပးေပး။ လာတဲ့ သူတိုင္းကို မရဘူးပဲ ေျဖၾကတယ္။ ေ—ာက္က်င့္ မေကာင္းတဲ့ သူေတြလို႔ ေျပာတယ္ဗ်။ အဲဒါ ျမန္မာ ဝန္ထမ္းပါ။
အယ္ဒီတာ။ ။ တကယ္ပဲလားဗ်ာ။ ဆိုးလွခ်ည္လား။
သတင္းေထာက္။ ။ ပင္လယ္နား နီးလာေလ.. ေ—-ာက္က်င့္ မေကာင္းေလလို႔ အဲဒီ ဝန္ထမ္းက ေျပာတယ္ဗ်။ က်ေနာ္ေလ လက္ကိုယားေနတာပဲ။ ထထိုးလိုက္ရင္ ေကာင္းမလား..။ ဒါမွမဟုတ္ ဖက္ကိုက္လိုက္ရင္ ေကာင္းမလားဆိုၿပီး စဥ္းစားေသး တယ္။ ေ—ာက္သံုးမက်တဲ့ ေကာင္..။
သတင္းေထာက္။ ။ အဲဒီေကာင္က လပြတၱာၿမိဳ႕နယ္ ကုလသမဂၢ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရး အစီအစဥ္ရဲ႕ ကြပ္ကဲ ေရးမႉးေပါ့ဗ်ာ။ လူေတြ ဒုကၡေရာက္ေနတဲ့အခ်ိန္ သူတို႔တေတြက ကားႀကီးေတြနဲ႔ ၿမိဳ႕ကိုလွည့္မွာ ၾကားၾကတာေပါ့ဗ်ာ..။
အယ္ဒီတာ။ ။ ခင္ဗ်ားေဆာင္းပါးထဲမွာ အဲဒီအေၾကာင္းေတြပါ ထည့္ေရးဗ်ာ။
သတင္းေထာက္။ ။ သူတင္မဟုတ္ဘူးဗ်။ တျခား လူေတြလည္း တသံတည္းပဲ။ ဒုကၡသည္ေတြက ေ—ာက္က်င့္မေကာင္း ဘူးေပါ့။ လာတဲ့ သူတိုင္းကို ဒုကၡသည္ေတြကို ေပးမယ့္ ကမ္းမယ့္ သူပဲလို႔ထင္လို႔ အဲလိုေျပာတယ္ ေပါ့ဗ်ာ။ မိသားစုေတြ အသက္ဆံုး႐ႈံးၿပီး အိုးအိမ္ေတြ စြန္႔ခြာခဲ့ရတဲ့ ဒုကၡသည္ေတြ စကားကို က်ေနာ္ ယံုၾကည္ခဲ့တယ္။ သူတို႔ မညာေလာက္ဘူး။ သူတို႔ မ်က္ႏွာမွာ မ်က္ရည္ေတြ ပူေဆြးမႈေတြ ေၾကကြဲထိခိုက္မႈေတြနဲ႔…။
အယ္ဒီတာ။ ။ ခင္ဗ်ား ခံစားရတာကို က်ေနာ္လည္း ေဝမွ် ခံစားၾကည့္လို႔ ရပါတယ္ဗ်ာ..။
သတင္းေထာက္။ ။ အဲဒီလို ခံစားေနရတဲ့ သူေတြမွာ ညာဖို႔ အင္အားမရွိၾကပါဘူး။ သူတို႔မွာ ဆံုး႐ႈံးမႈေတြကို ႏွစ္သိမ့္ဖို႔ လူေတြလိုေနပါတယ္။ ဆန္ေပး႐ံု၊ ေသာက္ေရေပး႐ံုနဲ႔ မလံုေလာက္ဘူး ဆိုတာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ အဖြဲ႕အစည္းပါဆိုတဲ့ ကုလသမဂၢ ဝန္ထမ္းေတြ နားမလည္ၾကဘူးလားဗ်ာ။ အကို ေန႔လယ္စာ စားေတာ့မလား။
အယ္ဒီတာ။ ။ ရတယ္။ မစားေသးပါဘူး။
သတင္းေထာက္။ ။ ႀကံဳလို႔ ထပ္ေျပာရဦးမယ္။ ေနာက္ တျခား အဖြဲ႕အစည္းကလူေတြက ေျပာေသးတယ္ဗ်။ လွဴတာေတြ ခ်ည္းပဲ စားေနရင္ ဒီလူေတြ ၾကာရင္ ပ်င္းသြားလိမ့္မယ္တဲ့။ အဲဒီ ေခြးမသားက က်ေနာ့္ကို ေျပာတယ္ဗ်..။ အဖြဲ႕အစည္း နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိေတာ့ဘူး..။
အယ္ဒီတာ။ ။ UN ကပဲလား။
သတင္းေထာက္။ ။ မဟုတ္ဘူး။ ေဒါသထြက္လြန္းလို႔ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ျပန္ၾကည့္ရမယ္။ မွတ္ေတာ့ မွတ္ထားတယ္။ အဲဒါကို က်ေနာ္ ေသေသခ်ာခ်ာ ေရးဦးမယ္။ ခုေလာေလာဆယ္ေတာ့ က်ေနာ္ ဖ်ားေနတယ္။မွတ္ခ်က္။ ။ ၎ သတင္းေထာက္ ေရးသားေပးပုိ႔မည့္ လပြတၱာမွ အျပန္ ေဆာင္းပါးကို ဓာတ္ပံုမ်ားျဖင့္ ဆက္လက္ေဖာ္ျပ သြားပါမည္။
Un Chief Calls Emergency Meeting on Burma
Un Chief Calls Emergency Meeting on Burma
By LALIT K JHA
Thursday, May 15, 2008
United Nations Secretary-General Ban Ki-moon on Wednesday held an emergency meeting on Burma with a select group of countries at the UN headquarters in New York in an effort to tackle the humanitarian crisis unfolding in the Irrawaddy delta.
In particular, Ban directed attention toward the rescue and relief operations in Burma in the aftermath of Cyclone Nargis and the Burmese military junta’s refusal to allow foreign aid workers into affected areas.
Besides the 10 members of the Association of Southeast Asian Nations (Asean) and the five permanent members of the Security Council (the US, Britain, France, China and Russia), major donors such as Japan and South Korea attended the meeting, as did Burma’s neighbors India and Bangladesh. The Burmese ambassador to the UN, Kyaw Tint Swe, also addressed the group.
The meeting lasted more than 90 minutes and saw as many as 16 countries speaking on the proposals put forward by the secretary-general. Prominent proposals included a high-level meeting on Burma, better UN-Asean coordination and pressuring Asean to become more involved.
However, little progress was made in terms of consolidating emergency relief for the 1.5 million people stranded in devastated areas of the Irrawaddy delta. The group could not find a solution to the burning issue of effective distribution of relief material and the Burmese authorities opening up their borders to foreign aid workers.
As ambassador after ambassador came out of the meeting and spoke to the eagerly awaiting media outside the meeting hall at the UN headquarters, it became increasingly evident that sharp differences persisted among the member nations—primarily between the US, France and Britain, and Burma's immediate neighbors, including India and China—on how to proceed with the relief operations.
However, both camps insisted that this is a humanitarian crisis and should not be politicized.
"There were expressions of concern that this should not be the subject of politicization,” Ban said, adding: “This is purely, genuinely, a humanitarian crisis. I have assured the delegations that I'll try to lead this humanitarian work in a purely, genuinely humanitarian way."
The secretary-general also noted that he appreciated the "flexibility shown" by the Burmese government in last few days in receiving aid, but insisted that this is not enough.
Among proposals made by the secretary-general were designating a UN/Asean joint humanitarian coordinator, establishing a logistical hub outside Burma and holding a high-level pledging conference.
"We agreed that all the humanitarian assistance should be made now in a more systematic, organized and coherent manner, looking at more mid-term construction issues," he said.
Ban informed the media that he was considering sending Under-Secretary-General for Humanitarian Affairs John Holmes to Burma with a World Food Programme airplane carrying relief supplies.
The Asean foreign ministers are meeting on May 19. Ban is also likely to address a special meeting of the General Assembly on Friday.
Having high expectations from the coming meeting of the Asean foreign ministers in Singapore, Ban said: "I am sure the Asean foreign ministers' meeting will reflect on these specific proposals which I have put forward. Many delegations have expressed their support and on the merit of this issue, but this needs to be discussed with the Myanmarese [Burmese] government, as well as Asean countries."
However, earlier in the day the under-secretary-general of humanitarian affairs expressed his disappointment over the slow response of the Burmese military junta in receiving international aid workers and experts in handling the humanitarian crisis. Holmes said there is "huge frustration" at the UN.
Quoting Burmese officials, Holmes said the official death toll was now 38,491 with 27,838 missing. But the figures could turn out to be significantly higher, he feared. Current estimates pointed to between 1.6 million and 2.5 million people severely affected by the consequences of the cyclone, and there was more heavy rain forecasted, he said.
Holmes added that the UN is in touch with Burma's immediate neighbors and fellow Asean members to encourage them to use their contacts and influences on the junta.
The Burmese ambassador to the UN earlier had insisted that although this was a humanitarian disaster of huge proportions, politicization would further complicate the situation and make challenging situations even more difficult.
The British and US ambassadors, however, said the onus for this was purely on the Burmese regime as it was not doing enough.
"No one is politicizing this issue—certainly not us. But if that aid is held up then it is the Burmese government, which would make it a political issue—no one else," the British envoy, Sir John Sawers, said.
"We feel that there is a sense of real urgency. The overwhelming need, which every speaker endorsed, is getting in aid for the people of Burma, which is desperately needed," he said.
Sawers said he hoped the initiative taken by Ban could be respected and followed by countries of the region, and the international community as a whole, and that the distribution of aid would be managed professionally.
Stating that one of the big issues now is how to get the Burmese authorities to be more open to removing the conditions and restrictions on the supply of humanitarian aid, US Ambassador to the UN Zalmay Khalilzad said, "A clear message was sent by many speakers to the Myanmar authorities that they need to remove those conditions."
Khalilzad added: "We all emphasized that this is a humanitarian situation to which we are all responding and everyone wants to avoid politicizing it. But it will get politicized if the needed assistance is not allowed to arrive in a timely manner to save lives."
